Adhyaya 176

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, ‘సిద్ధేశ్వర’మని ప్రసిద్ధమైన స్థలానికి వెళ్లాలి. అది అర్కస్థలం నుండి ఆగ్నేయ దిశలో ఎక్కువ దూరం కాదు.

Verse 2

अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्

ఊర్ధ్వరేతస్సులైన పద్దెనిమిది వేల ఋషులు ఆ లింగంలో సిద్ధిని పొందిరి; అందుచేత అది ‘సిద్ధేశ్వర’మని స్మరింపబడును.

Verse 176

स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

స్నానం చేసి, భక్తితో ఉపవాసముతో, ఇంద్రియనిగ్రహంతో నరుడు దేవుని ఆరాధించవలెను. విధివిధానంగా సంపూర్ణ పూజ చేసి బ్రాహ్మణులకు దక్షిణ ఇవ్వవలెను. అట్లే సర్వ ధర్మ్యకామసమృద్ధితో పరమపదమును పొందును. ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణ ప్రాభాసఖండ ప్రాభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘సిద్ధేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను 176వ అధ్యాయం సమాప్తం.