
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు మహాదేవికి ఉపదేశిస్తూ—వివేకి సాధకుడు మాతృగణాల స్థలానికి వెళ్లి, సమీపంలో ఉన్న బలాదేవిని భక్తితో ఆరాధించవలెనని చెప్పాడు. ప్రాభాసక్షేత్రంలో స్థలం-కాలం-విధి అనుసంధానంగా ఈ సూక్ష్మ ఆచార నియమం వివరించబడింది. శ్రావణ మాసంలో, ప్రత్యేకంగా శ్రావణీ వ్రతదినాన, బలాదేవి పూజ చేయడం శ్రేయస్కరం. పాయసం, మధు, దివ్య పుష్పాలు సమర్పించి దేవీ అనుగ్రహం కోరాలి. ఫలశ్రుతిగా—ఇలా పూజించిన భక్తునికి సంవత్సరం అంతా సుఖసౌఖ్యాలు, క్షేమం కలుగుతాయని చెప్పబడింది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मातृगणान्सुधीः । तत्रैव बलदेवीं च नातिदूरे व्यवस्थिताम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవి! అనంతరం జ్ఞానవంతుడైన యాత్రికుడు అక్కడ మాతృగణాల వద్దకు వెళ్లాలి; అలాగే అక్కడే ఎక్కువ దూరం కాకుండా స్థితమైన బలాదేవిని కూడా దర్శించాలి.
Verse 2
श्रावण्यां श्रावणे मासि यस्तां पूजयते नरः । पायसैर्मधुना वापि दिव्यपुष्पोपहारकैः
శ్రావణ మాసంలో శ్రావణీ తిథినాడు ఎవడు ఆమెను పాయసం, తేనె లేదా దివ్య పుష్పోపహారాలతో పూజిస్తాడో—
Verse 3
तस्य वर्षं महादेवि सुखं गच्छेत्सुपूजितम्
హే మహాదేవీ, అటువంటి ఉపాసకుని సంవత్సరం సమ్యక్ పూజవలన సుపూజితమై సుఖంగా గడుస్తుంది।
Verse 170
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणबलदेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘మాతృగణ-బలదేవీ-మాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నూటెబ్బైయవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।