Adhyaya 168

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं शालकटंकटाम् । सावित्र्या दक्षिणे भागे रैवतात्पूर्वतः स्थिताम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, సావిత్రీ దేవి దక్షిణ భాగంలోను, రైవత పర్వతానికి తూర్పునను ఉన్న దేవి శాలకటంకటా వద్దకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

महापापोपशमनीं सर्वदुःखविनाशनीम् पूजितां सर्वगन्धर्वैः स्फुरद्दंष्ट्रोग्रभीषणाम्

ఆమె మహాపాపాలను శమింపజేసే దేవి, సమస్త దుఃఖాలను నశింపజేసే దేవి; సమస్త గంధర్వులచే పూజింపబడినది, మెరుస్తున్న దంష్ట్రలతో ఉగ్రభీషణరూపిణి।

Verse 3

महाप्रचण्डदैत्यघ्नीं पौलस्त्येन प्रतिष्ठिताम् । महिषघ्नीं महाकायां क्षेत्रे प्राभासिके स्थिताम्

అత్యంత ప్రచండ దైత్యులను సంహరించు దేవి, పౌలస్త్యునిచే ప్రతిష్ఠింపబడినది; మహిషాసురఘ్ని, మహాకాయా, ప్రాభాసిక క్షేత్రంలో నివసించుచున్నది।

Verse 4

माघे मासे चतुर्दश्यां यस्ता माराधयेन्नरः । स भवेत्पशुमान्धीमांल्लक्ष्मीवान्पुत्रवान्सुधीः

మాఘమాస చతుర్దశినాడు ఎవడు భక్తితో ఆమెను ఆరాధించునో, వాడు పశుసంపదగలవాడు, బుద్ధిమంతుడు, లక్ష్మీవంతుడు, పుత్రవంతుడు, సుధీ అవుతాడు।

Verse 5

यस्तां पशुप्रदानेन सन्तर्पयति भक्तितः । बलिपूजोपहारैश्च स स्याच्छत्रु विवर्जितः

ఎవడు భక్తితో పశుదానముచే, అలాగే బలి, పూజ, ఉపహారములచే ఆమెను సంతృప్తిపరచునో, వాడు శత్రువులేని వాడగును।

Verse 168

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शालकटंकटा माहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగములో ‘శాలకటంకటా మహాత్మ్యవర్ణన’ నామక శతాష్టషష్టితమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।