
అధ్యాయం 162లో శివుడు దేవికి ఉపదేశిస్తూ ప్రభాసక్షేత్రంలోని పవిత్ర స్థలవ్యూహంలో అష్టకులేశ్వర లింగ స్థానం తెలియజేస్తాడు—ఒక సూచిత బిందువుకు దక్షిణంగా, లక్ష్మణేశ్వరానికి తూర్పుగా అని. తరువాత ఈ స్థల మహత్త్వం చెప్పబడుతుంది: ఇది సర్వపాపప్రశమనకరం, ఘోర బాధలు–వ్యాధులను నశింపజేసేది; ‘మహావిష’ వంటి భయంకర అపద-రూప దోషాన్ని కూడా శమింపజేస్తుంది. సిద్ధులు, గంధర్వులు వంటి దివ్య ఉపాసకులు ఇక్కడ పూజ చేస్తారని చెప్పి క్షేత్ర ప్రతిష్ఠను స్థాపిస్తారు. ఇది వాంఛితార్థప్రదమని పేర్కొంటారు. ప్రత్యేకంగా కృష్ణాష్టమి నాడు విధానపూర్వకంగా పూజ చేయాలని వ్రతవిధి ఇవ్వబడింది. ఫలశ్రుతిలో మహాపాతకాల నుండి విముక్తి, నాగలోకంలో గౌరవప్రాప్తి కలుగుతుందని చెప్పబడింది.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । लक्ष्मणेशाच्च पूर्वस्मिंल्लिंगमष्टकुलेश्वरम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి ఆ స్థలానికి దక్షిణదిశలో ఉన్న, లక్ష్మణేశునకు తూర్పున ఉన్న ‘అష్టకులేశ్వర’ నామక లింగమునకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं महाविषप्रणाशनम् । पूजितं सिद्धगन्धर्वैर्वाञ्छितार्थप्रदायकम्
ఆ (అష్టకులేశ్వరుడు) సమస్త పాపములను శమింపజేయువాడు, మహావిషమును నశింపజేయువాడు; సిద్ధులు గంధర్వులు పూజించువాడు, వాంఛితార్థములను ప్రసాదించువాడు।
Verse 3
यस्तं पूजयते मर्त्यः कृष्णाष्टम्यां विधानतः । स मुक्तः पातकैर्घोरैर्नागलोके महीयते
కృష్ణాష్టమి నాడు విధిపూర్వకంగా ఆయనను పూజించు మానవుడు ఘోర పాతకముల నుండి విముక్తుడై నాగలోకములో గౌరవింపబడును।
Verse 162
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽष्टकुलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तर शततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్ర శ్లోకసంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘అష్టకులేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను నామముగల ద్విషష్ట్యుత్తరశతతమోధ్యాయము సమాప్తమైంది।