Adhyaya 161

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ईशाने लक्ष्मणेशाच्च धनुषां षोडशे प्रिये

ఈశ్వరుడు పలికెను—మహాదేవీ! అనంతరం దాని దక్షిణభాగంలో ఉన్న ఆ స్థానానికి వెళ్లవలెను. ప్రియే! అది ఈశాన (ఉత్తర-తూర్పు) దిశలో లక్ష్మణేశుని నుండి పదహారు ధనుస్సుల దూరంలో ఉంది.

Verse 2

अनन्तेश्वरनामानमनन्तेन प्रतिष्ठितम् । नागराजेन देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु पावनम्

ఇది ‘అనంతేశ్వర’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి, అనంతుడే దీనిని ప్రతిష్ఠించాడు. ఓ దేవేశీ, నాగరాజు ఈ క్షేత్రాన్ని గుర్తించి దీనిని పరమ పవిత్రమని తెలిసికొన్నాడు.

Verse 3

यस्तु तं पूजयेद्देवि पंचम्यां फाल्गुने सिते । पञ्चोपचारविधिना जिताहारो जितेन्द्रियः

ఓ దేవీ, ఫాల్గుణ శుక్ల పక్ష పంచమి నాడు జితాహారుడై, జితేంద్రియుడై, పంచోపచార విధానంతో ఆయనను పూజించువాడు.

Verse 4

न तं दशंति फणिनो दश वर्षाणि पंच च । विषं न क्रमते देवि देहे त्वचरमेव वा

పదిహేను సంవత్సరాల వరకు పాములు అతనిని కరవవు; ఓ దేవీ, అతని దేహంలో విషం ప్రభావం చూపదు, ఏమాత్రం వ్యాపించదు.

Verse 5

तस्मात्तं पूजयेद्यत्नात्पंचम्यां च विशेषतः

కాబట్టి ఆయనను శ్రద్ధతో పూజించాలి—ప్రత్యేకంగా పంచమి నాడు.

Verse 6

तत्रानंतव्रतं कार्यं मधुपायससंयुतम् । पायसं मधुसंयुक्तं देयं विप्राय भोजनम्

అక్కడ తేనె కలిపిన పాయసంతో అనంత వ్రతం చేయాలి; అలాగే తేనె మిశ్రమ పాయసాన్ని బ్రాహ్మణునికి భోజనదానంగా సమర్పించాలి.

Verse 161

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽनन्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీస్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్ర శ్లోకసంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యములో ‘అనంతేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను నామముగల ఏకషష్ట్యుత్తరశతతమోధ్యాయము సమాప్తమైంది।