Adhyaya 156

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, తదుపరి వైనతేయుడు (గరుడుడు) ప్రతిష్ఠించిన ఆ దేవాలయానికి వెళ్లవలెను. అది రత్నేశ్వరానికి ఉత్తరంగా మూడు ధనుష్-ప్రమాణ దూరంలో ఉన్నది.

Verse 2

वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्

హే దేవేశీ, వైనతేయుడు (గరుడుడు) ఈ క్షేత్రం వైష్ణవ పుణ్యభూమి అని తెలిసికొని, సమస్త పాపనాశకమైన శివలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు.

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्

పంచమి నాడు విధివిధానంగా భక్తితో ఆయనను పూజించువానికి, సర్పజన్య విషం ఏడు జన్మల వరకు ప్రభావించదు.

Verse 4

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्

పంచామృతంతో అభిషేకం చేసి, విధివిధానంగా పూజించినవాడు సమస్త పుణ్యాన్ని పొందుతాడు; స్వర్గంలో దేవునివలె ఆనందిస్తాడు.

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణం ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలో, మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, రత్నేశ్వరమాహాత్మ్యంలో ‘గరుడేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే 156వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.