Adhyaya 155

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम् । तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । स्थापितं तत्र तल्लिंगं सर्वकामप्रदं प्रिये

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, అనంతరం అనుత్తమమైన రత్నేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను. హే దేవీ, అక్కడ తపస్సు చేసి ప్రభవిష్ణువైన విష్ణువు ఆ లింగాన్ని స్థాపించాడు; హే ప్రియే, అది సర్వకామప్రదం.

Verse 2

रत्नकुंडे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा । सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्

రత్నకుండంలో స్నానం చేసి, ఎవడు సదా భక్తితో సమస్త ఉపచారాలతో ఆయనను పూజిస్తాడో, వాడు ఇష్టఫలాన్ని పొందును.

Verse 3

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा । प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्

ఇక్కడే అమిత తేజస్సుగల కృష్ణుడు ఘోర తపస్సు చేసి, సమస్త దైత్యాంతకమైన సుదర్శన చక్రాన్ని పొందెను.

Verse 4

एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे

హే మహాదేవీ, ఈ స్థలం నాకు సదా అత్యంత ప్రియమైనది. హే దేవేశీ, నేను అక్కడే నివసిస్తాను; ప్రళయకాలంలో కూడా దానిని విడువను.

Verse 5

स्मृतं तद्वैष्णवं क्षेत्रं नाम्ना देवि सुदर्शनम् । धन्वंतराणि षट्त्रिंशत्समंतात्परिमण्डलम्

హే దేవీ, ఆ పవిత్ర ప్రాంతం ‘సుదర్శన’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధమైన వైష్ణవ క్షేత్రంగా స్మరించబడుతుంది. అది అన్ని దిశలలో ముప్పై ఆరు ధన్వంతరాల వరకు వృత్తాకారంగా విస్తరించింది.

Verse 6

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः । मृताः कालवशाद्देवि ते यास्यंति परं पदम्

హే దేవీ, ఈ పవిత్ర సీమలోకి వచ్చి, కాలబలంతో మరణించే పతిత ప్రాణులు కూడా పరమపదాన్ని పొందుతారు.

Verse 7

कांचनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च । विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्स तु यात्राफलं लभेत्

అక్కడ స్వర్ణ గరుడాన్ని మరియు పసుపు వస్త్రాలను విష్ణువును ఉద్దేశించి దానం చేసే వాడు, నిజంగా యాత్రాఫలాన్ని సంపూర్ణంగా పొందుతాడు.

Verse 155

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి సహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘రత్నేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ అనే నూట యాభై ఐదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.