
ఈశ్వరుడు దేవిని ఉద్దేశించి—హిరణ్యేశ్వర ప్రాంతంలోని వాయవ్య దిశలో ‘మూడు ధనుస్సుల’ దూరంలో పాపవిమోచన లింగం ఉన్నదని చెబుతాడు. దాని దర్శనం, స్పర్శం సమస్త జీవుల పాపాలను నశింపజేస్తాయి. ఇది గాయత్రీ మంత్ర/పరంపర ద్వారా ప్రతిష్ఠితమైన ‘ఆది-లింగం’గా పేర్కొనబడింది. శుచిగా మారిన బ్రాహ్మణుడు అక్కడికి చేరి గాయత్రీ జపం చేస్తే, దుష్ప్రతిగ్రహం (అనుచిత దాన స్వీకారం) అనే దోషం నుండి విముక్తి పొందుతాడు. జ్యేష్ఠ పౌర్ణమి నాడు యథాశక్తి దంపతులకు భోజనం పెట్టి వస్త్రదానం చేస్తే దౌర్భాగ్యం తొలగుతుంది. పౌర్ణమి రోజున సుగంధాలు, పుష్పాలు, నైవేద్యాలతో పూజ చేస్తే ఏడు జన్మల వరకు బ్రాహ్మణ్య ఫలం కలుగుతుందని చెప్పబడింది. చివరికి బ్రహ్మకుండ కృపవల్ల లభించిన ‘సారంలో సారమైన’ సంగ్రహంగా ఈ కథను ముగిస్తారు.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापविमोचनम् । हिरण्येश्वरवायव्ये धनुषां त्रितये स्थितम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—అనంతరం, ఓ మహాదేవీ, పాపవిమోచనమిచ్చే ఆ లింగమునకు వెళ్లవలెను; హిరణ్యేశ్వరుని వాయవ్య (వాయువ్య) దిశలో మూడు ధనుస్సుల దూరమున అది స్థితమై యున్నది।
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्
ఓ మహాదేవీ, ఈ లింగము సమస్త జీవుల పాపములను నశింపజేయును—కేవలం దర్శనముతోనూ, స్పర్శతోనూ. ఇది ఆద్య లింగము; గాయత్రీదేవి ఇక్కడ దీనిని ప్రతిష్ఠించెను।
Verse 3
तल्लिंगं समनुप्राप्य गायत्रीं जपते तु यः । ब्राह्मणस्तु शुचिर्भूत्वा मुच्यते दुष्प्रतिग्रहात्
ఆ లింగమునకు సమీపించి గాయత్రీ జపించువాడు—ఆ బ్రాహ్మణుడు శుచిగా మారి దుష్ప్రతిగ్రహ (అయోగ్య దానగ్రహణ) దోషమునుండి విముక్తుడగును।
Verse 4
ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु दंपती यस्तु भोजयेत् । परिधाप्य यथाशक्त्या दौर्भाग्यैर्मुच्यते नरः
జ్యేష్ఠ పౌర్ణమి నాడు ఎవడు దంపతులకు భోజనం పెట్టి, తన శక్తి మేరకు వస్త్రధారణ కూడా చేయించునో, ఆ మనిషి దౌర్భాగ్యముల నుండి విముక్తుడగును।
Verse 5
गंधपुष्पोपहारैश्च पौर्णमास्यां तु योऽर्चयेत् । ब्राह्मण्यं जायते तस्य सप्त जन्मानि सुंदरि
ఓ సుందరీ, పౌర్ణమి నాడు ఎవడు అక్కడ గంధము, పుష్పములు వంటి ఉపహారములతో అర్చన చేయునో, అతనికి ఏడు జన్మల వరకు బ్రాహ్మణ్యము (బ్రాహ్మణత్వ పుణ్యము) కలుగును।
Verse 6
इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात्सारतरं प्रिये
హే దేవీ, ఈ విధంగా పాపనాశకమైన ఈ మహాత్మ్యం చెప్పబడింది. హే ప్రియే, బ్రహ్మకుండ ప్రసాదముచే ఇది సారములలోనూ పరమసారం.
Verse 154
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, బ్రహ్మకుండమాహాత్మ్యాంతర్గత ‘గాయత్రీశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణన’ నామక నూట యాభై నాల్గవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.