Adhyaya 151

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे तृतीयो भैरवः स्थित । ब्रह्मकुण्डसमीपे तु सावित्र्या संप्रतिष्ठितः

ఈశ్వరుడు పలికెను—అదే స్థలమున దక్షిణ భాగమందు తృతీయ భైరవుడు నిలిచియున్నాడు. బ్రహ్మకుండ సమీపమున అతనిని సావిత్రి విధివిధానముగా ప్రతిష్ఠించింది।

Verse 2

आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्

అక్కడ దేవేశుడైన, దేవతల ప్రపితామహుడైన పరమేశ్వరుని ఆరాధించి, వాయుభక్షిణిగా నిరాహారముగా ఉండి సావిత్రి శంకరుని తృప్తిపరచింది।

Verse 3

तुष्टः प्राहेश्वरो देवि शंकरस्तां वराननाम्

హే దేవి! తృప్తిచెంది పరమేశ్వరుడైన శంకరుడు ఆ సుందరముఖి (సావిత్రి)తో పలికెను।

Verse 4

योऽस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा मल्लिंगं पूजयिष्यति । पौर्णमास्यां विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

ఈ కుండమున స్నానము చేసి, పౌర్ణమి నాడు విధివిధానముగా క్రమక్రమముగా గంధము, పుష్పములు మొదలైనవాటితో నా లింగమును పూజించువాడు ఎవడైనా—

Verse 5

दास्यं तस्य वरा निष्टान्मनसाऽभीसिताञ्छुभान्

నేను అతనికి ఉత్తమ వరాలను ప్రసాదిస్తాను—హృదయంలో కోరిన శుభ ఆశీర్వాదాలు దృఢంగా సిద్ధించునట్లు।

Verse 6

महापातकयुक्तोऽपि मुक्तो भवति पातकैः । सर्वकामसमृद्धात्मा स भूयाद्वृषभध्वजः

మహాపాతకాలతో కూడినవాడైనా పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. సర్వకామసమృద్ధుడై వృషభధ్వజుడు (శివుడు) స్థితిని పొందుతాడు।

Verse 7

इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्

హే దేవేశీ! ఇలా చెప్పి అతడు అంతర్ధానమయ్యాడు. సావిత్రి శంకరుని స్థాపించి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లింది।

Verse 8

इति संक्षेपतः प्रोक्तं सावित्रीशमहोदयम् । शृणुयाद्यस्तु मतिमान्स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ఇలా సంక్షేపంగా సావిత్రీశుని మహోన్నతి చెప్పబడింది. వివేకవంతుడు దీనిని వింటే పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు।

Verse 151

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये सावित्रीश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము—ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో—సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యము, బ్రహ్మకుండమాహాత్మ్యములో ‘సావిత్రీశ్వర-భైరవ-మాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను నామముగల నూట యాభై ఒకటవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।