
ఈ అధ్యాయంలో ‘పాపహర/పాపనాశన’ లింగానికి సంబంధించిన సంక్షిప్త తత్త్వ-ఆచార వివరణ ఇవ్వబడింది. ఈశ్వరవాక్యంగా ప్రభాసక్షేత్రంలోని దిశానిర్దేశిత సూక్ష్మ భౌగోళిక నిర్మాణంలో దీని స్థానం చెప్పబడుతుంది—సిద్ధలింగానికి సమీపంలో, సూర్యసంబంధమైన అరుణుడు (ఉషస్స్వరూపం) తో అనుబంధంగా పాపనాశన లింగం ప్రతిష్ఠితమై ఉందని పేర్కొంటుంది. మరొక వాక్యంలో సూర్యుని సారథి దీనిని స్థాపించాడని చెప్పి సౌర సంబంధాన్ని బలపరుస్తుంది; అయినా ఆరాధన కేంద్రం శైవ చిహ్నమైన లింగమే। తదుపరి కాలనియమం స్పష్టంగా నిర్దేశించబడింది—చైత్ర మాస శుక్లపక్ష త్రయోదశినాడు విధివిధానంగా భక్తితో పూజ చేయాలి. దాని ఫలం ‘పుండరీక’ ఫలంతో సమానమని/తుల్యమని చెప్పి తీర్థమాహాత్మ్యాలలో కనిపించే పుణ్య-మాపక సూచనగా నిలుస్తుంది. చివరలో ఇది ప్రభాసఖండంలోని ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య (ప్రథమ భాగం) లో పదిహేనవ అధ్యాయమని కొలఫన్ తెలియజేస్తుంది।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याग्नेये तु देवेशि अरुणेन प्रतिष्ठितम् । धनुषां च त्रये तत्र सिद्धलिंगसमीपतः
ఈశ్వరుడు పలికెను—ఓ దేవేశీ, దాని ఆగ్నేయ (దక్షిణ-తూర్పు) దిశలో అరుణుడు ప్రతిష్ఠించిన లింగము ఉంది; అది సిద్ధలింగ సమీపంలో, మూడు ధనుస్సుల దూరంలో నిలిచి ఉంది.
Verse 2
सूर्यसारथिना तत्र लिंगं देविप्रतिष्ठितम् । कलौ पापहरंनाम दर्शनात्पापनाशनम्
ఓ దేవీ, అక్కడ సూర్యసారథి ఒక లింగమును ప్రతిష్ఠించాడు. కలియుగంలో దాని నామము ‘పాపహర’; దాని దర్శనమాత్రమున పాపనాశనం కలుగును.
Verse 3
चैत्रमास त्रयोदश्यां शुक्लायां वरवर्णिनि । पूजयेद्विधिवद्भक्त्या पौंडरीकफलं लभेत्
ఓ వరవర్ణినీ, చైత్రమాస శుక్ల త్రయోదశినాడు విధివిధానముగా భక్తితో పూజించవలెను; అట్లుచేసినచో పౌండరీక యజ్ఞసమాన ఫలము లభించును.
Verse 15
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पापनाशनोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్ర మహాత్మ్య’మందలి ‘పాపనాశనోత్పత్తి వర్ణనము’ అను పందొమ్మిదవది కాదు—పదిహేనవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।