Adhyaya 149

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य ईशाने स्थितं पापप्रणाशनम् । चतुर्वक्त्रं महादेवं संस्थितं तीर्थरक्षणे

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం బ్రహ్మకుండానికి ఈశాన దిశలో స్థితమైన, పాపనాశకుడైన ఉత్తమ భైరవేశ్వరుని దర్శించుము. అక్కడ తీర్థరక్షణార్థం చతుర్ముఖ మహాదేవుడు ప్రతిష్ఠితుడై ఉన్నాడు.

Verse 2

तत्र स्नात्वा महाकुण्डे यस्तं पूजयते नरः । पंचोपचारविधिना भक्तियुक्तो यतेन्द्रियः

అక్కడ మహాకుండంలో స్నానం చేసి, భక్తితో ఇంద్రియనిగ్రహంతో పంచోపచార విధానముతో ఆయనను పూజించే మనిషి నిశ్చిత పుణ్యఫలాన్ని పొందును.

Verse 3

कुलानि यान्यतीतानि भविष्याणि च यानि वै । तारयेत्स नरो देवि नात्र कार्या विचारणा

హే దేవీ! అలా చేసే వాడు గతించినవీ, రాబోయేవీ అయిన కులాలను కూడా उद्धరించును; ఇందులో సందేహం గాని విచారణ గాని అవసరం లేదు.

Verse 4

न चात्र संभवस्तस्य विनाशो नैव जायते । विमानैश्चरते नित्यं दिवाकरसमप्रभैः

అతనికి అక్కడ వినాశం సంభవించదు; అతడు నశించడు. సూర్యసమాన కాంతిగల దివ్య విమానాలలో అతడు నిత్యం విహరిస్తాడు.

Verse 5

स्त्रीसहस्रैर्वृतो नित्यं क्रीडते देवव द्दिवि

అతడు నిత్యం వేలాది దివ్య స్త్రీలతో పరివృతుడై, దేవునివలె స్వర్గంలో క్రీడించును.

Verse 6

एतल्लिंगं महादेवि चतुर्वक्त्रं महाप्रभम् । दृष्ट्वापि तद्विमुच्येत सर्वपापैस्तु मानवः

ఓ మహాదేవీ! ఇది మహాప్రభావంతమైన చతుర్ముఖ లింగము; దీని దర్శనమాత్రముతోనే మనిషి సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడగును.