Adhyaya 146

Verse 1

।ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि धर्मराजप्रतिष्ठितम् । यमेश्वरं महादेवं तस्यै वोत्तरतः स्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవి! అనంతరం ధర్మరాజు ప్రతిష్ఠించిన యమేశ్వర అనే మహాదేవుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను; ఆయన ఆ స్థలానికి ఉత్తరంగా ఉన్నాడు.

Verse 2

यदा शप्तो धर्मराजश्छायया वरवर्णिनि । तदा तस्यापतत्पादः स च दुःखान्वितोऽभवत्

హే వరవర్ణిని! ఛాయ ధర్మరాజును శపించినప్పుడు, అతని పాదం ఒకటి విడిచి పడిపోయింది; అతడు దుఃఖంతో నిండిపోయాడు.

Verse 3

ततः प्राभासिके क्षेत्रे तपस्तेपे महातपाः । स्थापयामास लिंगं तु तत्र देवस्य शूलिनः

అనంతరం ఆ మహాతపస్వి ప్రాభాసిక క్షేత్రంలో తపస్సు చేసి, అక్కడే శూలధారి దేవుని లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు.

Verse 4

तस्य तुष्टो महादेवस्ततः प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीद्धर्म भद्रं ते वरं वरय चेप्सितम्

అతనిపై సంతోషించిన మహాదేవుడు ప్రత్యక్షమై ఇలా పలికెను— “హే ధర్మా, నీకు మంగళం కలుగుగాక; నీకు ఇష్టమైన వరాన్ని కోరుకొనుము.”

Verse 5

तदाऽब्रवीद्धर्मराजः पादः प्रपतितो मम । प्रसादात्तव देवेश जायतां पुनरेव हि

అప్పుడు ధర్మరాజు పలికెను— “నా పాదము విడిచి పడిపోయింది. హే దేవేశ్వరా, నీ ప్రసాదముచేత అది మళ్లీ యథావిధిగా కలుగుగాక.”

Verse 6

एतल्लिंगं सुरश्रेष्ठ यन्मया निर्मितं तव । एतद्ये भक्तिसंयुक्ताः पश्यंति प्राणिनो भुवि

“హే సురశ్రేష్ఠా, నేను నీకోసం నిర్మించిన ఈ లింగమును—భూమిపై భక్తితో కూడి దర్శించే ప్రాణులు…”

Verse 7

तेषां तव प्रसादेन भूयात्पापविमोक्षणम्

“వారికి నీ ప్రసాదముచేత పాపవిమోచనం కలుగుగాక.”

Verse 8

एवं भविष्यतीत्युक्ता ह्यन्तर्धानं गतो हरः । यमोऽपि लब्धपादस्तु पुनरेव दिवं ययौ

“అలానే జరుగును” అని చెప్పి హరుడు అంతర్ధానమయ్యెను; యముడూ పాదము తిరిగి పొందినవాడై మళ్లీ స్వర్గలోకమునకు వెళ్లెను.

Verse 9

तस्मिन्दृष्टे सुरश्रेष्ठ यमलोकसमुद्भवम् । न भयं विद्यते नृणामपि दुष्कृतकारिणाम्

హే సురశ్రేష్ఠా! యమలోకసంబంధంగా ఉద్భవించిన ఆ దివ్యలింగాన్ని దర్శించిన వెంటనే, దుష్కర్ములు చేసిన మనుష్యులకైనా భయం ఉండదు।

Verse 10

भ्रातृद्वितीयासंयोगे स्नात्वा पुष्करिणीजले । यमेश्वरसमीपस्थो यमेशमवलोकयेत्

భ్రాతృద్వితీయా పుణ్యసందర్భంలో పుష్కరిణీ జలంలో స్నానం చేసి, యమేశ్వరుని సమీపంలో నిలిచి ధర్మరాజుడైన యముని దర్శించాలి।

Verse 11

तिलपात्रं प्रदातव्यं दीपं गाः कांचना दिकम् । यमदेवं समुद्दिश्य मुच्यते सर्वपातकैः

నువ్వుల పాత్ర, దీపం, గోవులు, స్వర్ణం దానంగా ఇవ్వాలి; యమదేవుని ఉద్దేశించి అర్పిస్తే అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది।