Adhyaya 133
ఈ అధ్యాయంలో ఈశ్వరుడు దేవికి మహాకాళీ మహాత్మ్యాన్ని ఉపదేశిస్తాడు. పాతాళ-వివరముతో కూడిన మహాపీఠంలో మహాకాళీ స్థితమై ఉందని, ఆమె దుఃఖశమనకారిణి మరియు వైరం నాశనం చేసేది అని వర్ణించబడింది. కృష్ణాష్టమి రాత్రి గంధం, పుష్పాలు, ధూపం మొదలైనవాటితో పాటు నైవేద్యం, బలి సమర్పిస్తూ విధివిధానంగా ఆమెను పూజించమని చెప్పబడింది. స్త్రీలకేంద్రీకృత వ్రతాచరణ కూడా సూచించబడింది—శుక్లపక్షంలో ఒక సంవత్సరం నియమబద్ధంగా ఆరాధన చేసి, నియమానుసారం బ్రాహ్మణునికి ఫలదానం చేయాలి. గౌరీవ్రతం కొనసాగుతున్నప్పుడు రాత్రివేళ కొన్ని పప్పులు/ధాన్యాలను వర్జించవలెనని ఆహార నియమాలు పేర్కొనబడ్డాయి. ఫలశ్రుతిలో గృహస్థునికి ధనధాన్యక్షయం లేకపోవడం, అపదలు తొలగడం, అనేక జన్మల దురదృష్టం శమించడం చెప్పబడింది. చివరగా ఈ పీఠం మంత్రసిద్ధి ప్రసాదించేదని తెలిపి, ఆశ్విన శుక్ల నవమి నాడు జాగరణ చేసి, ప్రశాంత మనస్సుతో రాత్రి జపం చేస్తే ఇష్టసిద్ధి కలుగుతుందని ఉపదేశించబడింది।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि महाकालीति विश्रुता । अधः स्थिते महापीठे पातालविवरान्विते
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే దేవీ, అక్కడే ‘మహాకాళీ’ అని ప్రసిద్ధమైన దేవి నివసించుచున్నది; క్రిందనున్న మహాపీఠము పాతాళమునకు దారితీసే వివరముతో యుక్తమై యున్నది।
Verse 2
सर्वदुःखप्रशमनी सर्वशत्रुक्षयंकरी । पूजनीया विधानेन कृष्णाष्टम्यां महानिशि । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैः क्रव्यैर्बलिभिरेव च
సర్వదుఃఖములను శమింపజేసి, సమస్త శత్రువులను నశింపజేయు ఆమెను కృష్ణపక్ష అష్టమి మహానిశలో విధివిధానముగా పూజించవలెను—గంధములు, పుష్పములు, ధూపములు, మాంసనైవేద్యము మరియు బలులతో కూడి।
Verse 3
फलतृतीयां नारी च कुर्याद्वै तत्र भाविता । वर्षमेकं सिते पक्षे देवीं पूज्य विधानतः । फलानि ब्राह्मणे देयान्येव नूनं विधानतः
అక్కడ భక్తిభావముతో స్త్రీ ‘ఫల-తృతీయా’ వ్రతము ఆచరించవలెను. ఒక సంవత్సరం శుక్లపక్షములలో విధివిధానముగా దేవిని పూజించి, నియమప్రకారం బ్రాహ్మణునకు ఫలదానము తప్పక చేయవలెను।
Verse 4
एतानि वर्जयेन्नक्ते ह्यन्नानि सुरसुन्दरि । निष्पावा आढकी मुद्गा माषाश्चैव कुलित्थकाः
హే సురసుందరీ, నక్తవ్రతములో సాయంకాల భోజనంలో ఈ ధాన్యములను వర్జించవలెను—నిష్పావ, ఆఢకీ, ముద్గ (పెసలు), మాష (మినుములు) మరియు కులిత్థ.
Verse 5
मसूरा राजमाषाश्च गोधूमास्त्रिपुटास्तथा । चणका वर्तला वापि मकुष्ठाश्चैवमादयः
అలాగే మసూర (కందిపప్పు), రాజమాష, గోధూమ (గోధుమలు), త్రిపుట, చణక (సెనగలు), వర్తలా మరియు మకుష్ఠ మొదలైనవీ (నక్తవ్రతములో) వర్జనీయములు।
Verse 6
न भक्ष्यास्तावत्ते देवि यावद्गौरीव्रतं चरेत् । तस्याः पुण्यफलं वक्ष्ये कथ्यमानं शृणुष्व मे
హే దేవీ! గౌరీవ్రతం ఆచరించుచున్నంతవరకు ఇవి భక్ష్యములు కావు. ఇప్పుడు ఆ వ్రతపు పుణ్యఫలాన్ని నేను చెప్పుచున్నాను—నా మాట వినుము.
Verse 7
धनं धान्यं गृहे तस्या न कदाचित्क्षयं व्रजेत् । दुःखिता दुर्भगा दीना सप्त जन्मानि नो भवेत्
ఆమె గృహంలో ధనధాన్యములు ఎప్పుడూ క్షయమునకు పోవు. ఆమె ఏడు జన్మలవరకూ దుఃఖిత, దుర్భాగ్యవతి, దీనురాలిగా ఉండదు.
Verse 8
महाकालीव्रतं प्रोक्तं देव्या माहात्म्यसंयुतम् । कृतं पातकनाशाय सर्वकामसमृद्धये
దేవీ మహాత్మ్యంతో కూడిన మహాకాళీవ్రతం ప్రకటించబడింది. ఇది పాపనాశార్థమూ, సమస్త కోరికల సమృద్ధి-సిద్ధికోసమూ ఆచరించబడుతుంది.
Verse 9
एवं देवि समाख्यातं महाकालीमहोदयम् । क्षेत्रपीठं महादेवि मन्त्रसिद्धिप्रदायकम्
హే దేవీ! ఈ విధంగా మహాకాళీ మహోదయం వివరించబడింది. హే మహాదేవీ! ఈ క్షేత్రపీఠం మంత్రసిద్ధిని ప్రసాదించేది.
Verse 10
आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तत्र जागृयात् । पीठे पूजाबलिं दत्त्वा मन्त्रं कामं जपन्निशि । सौम्यचित्तः समाप्नोति वांछितां सिद्धिमुत्तमाम्
ఆశ్వయుజ శుక్లపక్ష నవమీనాడు అక్కడ జాగరణ చేయవలెను. పీఠమున పూజా-బలిని సమర్పించి, రాత్రి అంతా కోరిన మంత్రాన్ని జపించుచు, సౌమ్యచిత్తుడై వాంఛితమైన ఉత్తమ సిద్ధిని పొందును.
Verse 133
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ భాగంలో ‘మహాకాళీమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నూట ముప్పైమూడవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।