Adhyaya 127

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेमेश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरकोणस्थं कपालेशाग्निगोचरे

ఈశ్వరుడు పలికెను—మహాదేవీ, ఆపై అనుత్తమమైన క్షేమేశ్వరుని వద్దకు వెళ్లవలెను. అక్కడి నుండి అది ఉత్తర మూలలో, కపాలేశుడు మరియు అగ్ని గోచరంలో (దృష్టిపరిధిలో) ఉంది.

Verse 2

धनुषां पंचदशके कपालेश्वरतः स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

కపాలేశ్వరుని నుండి పదిహేను ధనుస్సుల దూరంలో మహాప్రభావముగల లింగం స్థితమై ఉంది; అది సమస్త మహాపాతకాలను నశింపజేస్తుంది.

Verse 3

क्षेममूर्तिः पुरा राजा बभूव स महाबलः । तेन तत्र तपस्तप्तं चिरकालं महात्मना

పూర్వకాలంలో క్షేమమూర్తి అనే మహాబలవంతుడైన రాజు ఉండెను. ఆ మహాత్ముడు అక్కడ దీర్ఘకాలం తపస్సు చేసెను.

Verse 4

ततः संस्थापितं लिंगं भक्त्या भावितचेतसा । तद्दृष्ट्वा क्षेममायाति कार्यं क्षेमेण सिद्ध्यति

అనంతరం భక్తిభావంతో నిండిన మనస్సుతో అతడు లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించాడు. దాని దర్శనమాత్రంతో క్షేమం కలుగుతుంది, కార్యం క్షేమంగా సిద్ధిస్తుంది.

Verse 5

सर्वकामसमृद्धात्मा भूया ज्जन्मनिजन्मनि । एवं क्षेमेश्वरं लिंगं ख्यातं पातकनाशनम्

మనుష్యుడు జన్మజన్మలలో సర్వకామాలతో సమృద్ధుడగునుగాక. ఈ విధంగా క్షేమేశ్వర లింగం పాతకనాశకమని ఖ్యాతి పొందింది.

Verse 6

सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम् । दर्शनेनापि तस्यापि गोशतस्य फलं स्मृतम्

ఇది నరులకు సర్వకామప్రదమని, సౌభాగ్యదాయకమని శ్రుతి. దీని దర్శనమాత్రంతోనే వంద గోవుల దానఫలం సమానమని స్మృతి చెబుతుంది.

Verse 7

तस्मात्क्षेत्रफलाकांक्षी नित्यं तल्लिंगमाश्रयेत्

అందుచేత క్షేత్రఫలాన్ని కోరువాడు నిత్యం ఆ లింగాన్ని శరణు పొందవలెను।

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमंकरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండము, ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ విభాగములో ‘క్షేమంకరేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అను నామముగల 127వ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।