Adhyaya 126

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शांडिल्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशांतरे

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! అనంతరం పరమోత్తమమైన శాండిల్యేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లుము. అది బ్రహ్మస్థానానికి పశ్చిమ భాగంలో, పదహారు ధనుస్సుల దూరంలో ఉంది.

Verse 2

महाप्रभावं लिङ्गं तद्दर्शनात्पापनाशनम्

ఆ లింగం మహాప్రభావశాలి; దాని దర్శనమాత్రంతోనే పాపాలు నశిస్తాయి.

Verse 3

शांडिल्योनाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः । तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः

శాండిల్య అనే బ్రహ్మర్షి ఉండెను; ఆయన బ్రహ్ముని సారథిగా స్మరించబడెను. ఆయన తపస్వి, మహాతేజస్సు గలవాడు, జ్ఞాననిష్ఠుడు, జితేంద్రియుడు.

Verse 4

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सोमेशादुत्तरे स्थितम्

ఆయన ప్రభాసానికి చేరి అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేసెను; సోమేశ్వరునికి ఉత్తరంగా ఉన్న మహాలింగాన్ని ప్రతిష్ఠించెను.

Verse 5

स स्वयं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततोऽभिलषितं प्राप्य कृतकृत्यो बभूव ह

ప్రియే, అతడు స్వయంగా ఆ లింగాన్ని వంద దివ్య సంవత్సరాలు పూజించాడు. తరువాత కోరిన ఫలాన్ని పొందీ కృతకృత్యుడయ్యాడు.

Verse 6

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते

నందీశ్వరుని ప్రసాదంతో అది అణిమాది సిద్ధిగుణాలతో యుక్తమై ఉంది. దానిని దర్శించిన వెంటనే మనిషి తక్షణమే పాపరహితుడవుతాడు.

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यः करोति नरः प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति शांडिल्येश्वरदर्शनात्

ప్రియే, మనిషి బాల్యంలో, యౌవనంలో లేదా వృద్ధాప్యంలో చేసిన పాపం—అజ్ఞానంతో గానీ తెలిసికొని గానీ—అది అంతా శాండిల్యేశ్వర దర్శనంతో నశిస్తుంది.

Verse 126

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ‘ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్య’ విభాగంలో ‘శాండిల్యేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నూట ఇరవై ఆరవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది.