Adhyaya 124
ఈ అధ్యాయంలో శివ–దేవి సంభాషణలో, పశ్చిమ దిశలో ఉన్న గౌరీదేవి యొక్క ప్రత్యేక క్షేత్రాన్ని సూచిస్తారు; అక్కడ ఆమె ‘సౌభాగ్యేశ్వరి’గా దాంపత్య మంగళం, క్షేమం ప్రసాదిస్తుంది. ఆ స్థలాన్ని ‘రావణేశ’ అనే రావణసంబంధ సూచనతోను, ‘ఐదు ధనుస్సుల సమూహం’ అనే స్థాననామ సూచికతోను గుర్తింపజేస్తారు. కారణకథగా అరుంధతీ దేవి సౌభాగ్యకాంక్షతో అక్కడ గౌరీపూజలో నిమగ్నమై ఘోర తపస్సు చేసి, దేవి శక్తిచేత పరమసిద్ధిని పొందిందని వర్ణిస్తారు. మాఘ శుక్ల తృతీయ ప్రత్యేక పుణ్యకాలమని చెప్పబడింది. ఫలశ్రుతి ప్రకారం—భక్తితో ఆ దేవిని ఆరాధించినవాడు ఈ జన్మలోనే కాదు, భవిష్య జన్మలలో కూడా సౌభాగ్యాన్ని పొందుతాడు.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्
ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి రావణేశ్వరుని పశ్చిమదిశలో ‘ఐదు ధనుస్సుల’ పరిమాణస్థలంలో ఉన్న, సౌభాగ్యాన్ని ప్రసాదించే గౌరీదేవిని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।
Verse 2
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा
అక్కడ దేవీ అరుంధతీ స్వయంగా సౌభాగ్యాన్ని కోరుతూ, గౌరీపూజలో పరాయణగా ఉండి, ఘోర తపస్సు చేసింది।
Verse 3
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने
హే వరాననే! ఆ దేవి ప్రభావంతో ఆమె పరమసిద్ధిని పొందింది—మాఘమాస శుక్లపక్ష తృతీయ తిథిన।
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा
హే దేవేశీ! ఎవడు భక్తితో ఆమెను పూజిస్తాడో, వాడు సౌభాగ్యాన్ని పొందును—ఇతర జన్మలో కూడ; ఇందులో సందేహించవలసిన అవసరం లేదు।
Verse 124
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో “సౌభాగ్యేశ్వరీమాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే నామముగల నూట ఇరవై నాలుగవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।