Adhyaya 120

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपीश्वरमनुत्तमम् । बलातिबलदैत्यघ्न्या उत्तरे धनुषां त्रये

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ! తదుపరి బలాతిబల దైత్యఘ్నీకి ఉత్తరంగా మూడు ధనుస్సుల దూరంలో ఉన్న అనుత్తమ గోపీశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

संस्थितं पापशमनं गोपीभिः संप्रतिष्ठितम् । समाराध्य महादेवं पुत्रहेतोर्महेश्वरम् । सर्वकामप्रदं नॄणां पूजितं संततिप्रदम्

అక్కడ పాపశమనుడైన గోపీశ్వరుడు స్థితుడై ఉన్నాడు; గోపికలు ఆయనను ప్రతిష్ఠించారు। పుత్రప్రాప్తి కోసం మహాదేవుడైన మహేశ్వరుని యథావిధిగా ఆరాధించితే, ఆయన నరులకు సర్వకామప్రదుడు; పూజింపబడినప్పుడు సంతానమును వంశపరంపరను ప్రసాదిస్తాడు।

Verse 3

चैत्रशुक्लतृतीयायां यस्तं पूजयते नरः । गंध पुष्पोपहारैश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्

చైత్ర శుక్ల తృతీయనాడు ఎవడు గంధ, పుష్ప, ఉపహారాలతో ఆయనను పూజిస్తాడో, వాడు ఇష్టఫలాన్ని పొందుతాడు।

Verse 4

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । गोपीश्वरस्य देवस्य प्रभासक्षेत्रवासिनः

ఇట్లు ప్రభాసక్షేత్రంలో నివసించే దేవుడు గోపీశ్వరుని పాపనాశక మహాత్మ్యం సంక్షేపంగా చెప్పబడింది।

Verse 120

इति श्री स्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलातिबलदैत्यघ्नीमाहात्म्ये गोपीश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి సహస్ర శ్లోకసంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, బలాతిబల దైత్యఘ్నీ మాహాత్మ్యప్రసంగంలో “గోపీశ్వర మాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే నామంతో ఉన్న 120వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।