Adhyaya 115

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे जानकीश्वरमुत्तमम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—తదనంతరం, ఓ మహాదేవీ, ఉత్తమమైన పుష్కరేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను. మరియు అదే స్థలమున దక్షిణ భాగమందు పరమ మంగళకరుడైన జానకీశ్వరుడు ఉన్నాడు।

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु ब्रह्मपुत्रेण पूजितम् । सनत्कुमारमुनिना श्रद्धया हेम पुष्करैः

ఆ మహాప్రభావశాలి లింగాన్ని బ్రహ్మపుత్రుడైన ముని సనత్కుమారుడు శ్రద్ధతో స్వర్ణపద్మములతో పూజించాడు।

Verse 3

पूजितं तद्विधानेन तेन तत्पुष्करेश्वरम् । ख्यातं तत्र वरारोहे सर्वपातकनाशनम्

ఆయన విధివిధానములతో పూజించుటవలన, ఓ వరారోహే, అది అక్కడ ‘పుష్కరేశ్వర’మని ప్రసిద్ధి పొందింది; అది సమస్త పాపనాశకము।

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या गंषपुष्पादिभिः क्रमात् । यात्रा कृता भवेत्तेन पौष्करी नात्र संशयः

ఎవడు ఆయనను భక్తితో—క్రమంగా సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పములు మొదలైనవి సమర్పిస్తూ—పూజిస్తాడో, అతనిచేత పౌష్కరీ యాత్ర నిశ్చయంగా పూర్తయినదే; ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 115

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वामनस्वामिमाहात्म्ये पुष्करेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కందమహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలో, ప్రథమ ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, వామనస్వామిమాహాత్మ్యాంతర్గతంగా “పుష్కరేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే నామంతో 115వ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।