Adhyaya 112

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लक्ष्मणेश्वरमुत्तमम् । रामेशात्पूर्वदिग्भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्

ఈశ్వరుడు పలికెను—హే మహాదేవీ, అనంతరం రామేశ్వరునికి తూర్పు దిశలో ముప్పై ధనుస్సుల దూరంలో ఉన్న ఉత్తమ లక్ష్మణేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను।

Verse 2

स्थापितं लक्ष्मणेनैव तत्र यात्रागतेन वै । महापापहरं देवि तल्लिंगं सुरपूजितम्

అక్కడ యాత్రకు వచ్చిన లక్ష్మణుడే ఆ లింగాన్ని స్థాపించాడు. హే దేవీ, అది మహాపాపాలను హరించేది, దేవతలచే పూజింపబడేది.

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या नृत्यगीतादिवादनैः । होमजाप्यैः समाधिस्थः स याति परमां गतिम्

భక్తితో నృత్యం, గానం, వాద్యనాదాలతో, అలాగే హోమం మరియు జపంతో, సమాధిస్థుడై ఆయనను పూజించువాడు పరమగతిని పొందును।

Verse 4

अन्नोदकं हिरण्यं च तत्र देयं द्विजातये । संपूज्य देवदेवेशं गंधपुष्पादिभिः क्रमात्

అక్కడ ద్విజాతికి (బ్రాహ్మణునికి) అన్నం, నీరు, అలాగే స్వర్ణం దానం చేయవలెను. అనంతరం క్రమంగా గంధం, పుష్పం మొదలైనవాటితో దేవదేవేశ్వరుని సమ్యక్‌గా పూజించి—

Verse 5

माघे कृष्णचतुर्दश्यां विशेषस्तत्र पूजने । स्नानं दानं जपस्तत्र भवेदक्षयकारकम्

మాఘమాస కృష్ణచతుర్దశినాడు అక్కడ పూజకు విశేష ఫలం కలదు. అక్కడ చేసిన స్నానం, దానం, జపం అక్షయ పుణ్యాన్ని కలిగించును।

Verse 112

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रामेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मणेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरशततमो ऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, ఏడవ ప్రభాసఖండంలోని మొదటి ప్రభాసక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో, రామేశ్వరక్షేత్రమాహాత్మ్యంలో ‘లక్ష్మణేశ్వరమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే నూట పన్నెండవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।