Adhyaya 6

Verse 1

ऋषय ऊचुः । साधुसाधु महाभाग प्रह्लादा सुरसत्तम । येन नः कलिमध्ये तु दर्शितो भगवान्हरिः

ఋషులు అన్నారు— సాధు, సాధు! మహాభాగ ప్రహ్లాదా, సురసత్తమా! నీ వల్ల కలియుగ మధ్యలోనూ మాకు భగవాన్ హరి దర్శనం కలిగింది.

Verse 2

त्वन्मुखक्षीरसिंधूत्था कथेयममृतोपमा । कर्णाभ्यां पिबतां तृप्तिर्मुनीनां न प्रजायते । कथयस्व महाबाहो तीर्थयात्रां सुविस्तराम्

నీ ముఖం నుండి క్షీరసాగరమునుండి పుట్టినట్లైన ఈ కథ అమృతసమానం. చెవుల ద్వారా పానంచేసినా మునులకు తృప్తి కలగదు. హే మహాబాహో, తీర్థయాత్రను అత్యంత విస్తారంగా వర్ణించు.

Verse 3

अस्माभिस्तत्र गंतव्यं वहते यत्र गोमती । तिष्ठते यत्र भगवांश्चक्रतीर्थावलोककः

గోమతి ప్రవహించే చోటకూ, చక్రతీర్థాన్ని దర్శించి పవిత్రం చేసే భగవంతుడు నివసించే చోటకూ మనము వెళ్లవలెను।

Verse 4

भवाब्धौ पतितांस्तात उद्धरस्व भवार्णवात् । तीर्थयात्राविधानं च कथयस्व महामते

ప్రియమా, భవసాగరంలో పడిన వారిని उद्धరించు; సంసార సముద్రం నుండి రక్షించు. మహామతీ, తీర్థయాత్రా విధానాన్ని కూడా వివరించు।

Verse 5

प्रह्लाद उवाच । गत्वा तु गोमतीतीरे प्रणमेद्दंडवच्च ताम् । प्रक्षाल्य पाणिपादौ च कृत्वा च करयोः कुशान्

ప్రహ్లాదుడు అన్నాడు—గోమతి తీరానికి వెళ్లి ఆమెకు దండవత్ నమస్కరించాలి. తరువాత చేతులు, పాదాలు కడిగి చేతుల్లో కుశగడ్డి ధరించాలి।

Verse 6

गृहीत्वा तु फलं शुभ्रमक्षतैश्च समन्वितम् । प्राङ्मुखः प्रयतो भूत्वा दद्यादर्घ्यं विधानतः

తర్వాత పవిత్రమైన ఫలాన్ని అక్షతలతో కలిసి తీసుకొని, తూర్పుముఖంగా నియమంతో ఉండి విధిపూర్వకంగా అర్ఘ్యాన్ని సమర్పించాలి।

Verse 7

ब्रह्मलोकात्समायाते वसिष्ठतनये शुभे । सर्वपापविशुद्ध्यर्थं ददाम्यर्घ्यं तु गोमति

బ్రహ్మలోకం నుండి వచ్చిన వసిష్ఠుని శుభకుమార్తెవైన ఓ గోమతీ! సమస్త పాపశుద్ధి కోసం నేను నీకు ఈ అర్ఘ్యాన్ని సమర్పిస్తున్నాను।

Verse 8

वसिष्ठतनये देवि सुरवंद्ये यशस्विनि । त्रैलोक्यवंदिते देवि पापं मे हर गोमति

హే దేవీ! వసిష్ఠుని కుమార్తె, దేవతలచే వందింపబడిన యశస్విని; త్రిలోకవందిత గోమతీ, నా పాపాన్ని హరించు।

Verse 9

इत्युच्चार्य्य द्विजश्रेष्ठा मृदमालभ्य पाणिना । विष्णुं संस्मृत्य मनसा मंत्रमेतमुदीरयेत्

ఇట్లు పలికి, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠా! చేతితో మట్టిని తాకి; మనసులో విష్ణువును స్మరించి ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి।

Verse 10

अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे । उद्धृताऽसि वराहेण कृष्णेन शतबाहुना

హే వసుంధరా! గుర్రాలచే తొక్కబడినదానివి, రథాలచే తొక్కబడినదానివి, విష్ణుపాదస్పర్శితదానివి; నీవు వరాహునిచే, శతబాహు కృష్ణునిచే, उद्धరింపబడితివి।

Verse 11

मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम् । त्वया हतेन पापेन पूतः संवत्सरं भवेत्

హే పవిత్ర మృత్తికా! నేను పూర్వం సঞ্চయించిన పాపాన్ని హరించు. నీచే నశించిన ఆ పాపంతో మనిషి ఒక సంవత్సరం పవిత్రుడగును।

Verse 12

इत्येवं मृदमालिप्य स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि । आपो अस्मानिति स्नात्वा शृणुध्वं यत्फलं लभेत्

ఇలా మట్టిని దేహానికి పూసుకొని విధివిధానంగా స్నానం చేయాలి. ‘ఆపోऽస్మాన్…’ అని పఠిస్తూ స్నానంచేసి, ఇప్పుడు ఏ ఫలం లభించునో వినండి।

Verse 13

कुरुक्षेत्रे च यत्पुण्यं राहुग्रस्ते दिवाकरे । स्नानमात्रेण तत्पुण्यं गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

కురుక్షేత్రంలో రాహుగ్రస్త సూర్యకాలంలో లభించే పుణ్యం ఏదో, అదే పుణ్యం గోమతీ నదిలో శ్రీకృష్ణ సన్నిధిలో కేవలం స్నానమాత్రంతో లభిస్తుంది।

Verse 14

भक्त्या स्नात्वा तु तत्रैवं कुर्यात्कर्म यथोदितम् । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च तर्पयेद्भावसंयुतः

అక్కడ భక్తితో స్నానం చేసి, విధిగా చెప్పినట్లే కర్మలను ఆచరించాలి; మరియు హృదయభావంతో దేవతలకు, పితృదేవతలకు, మనుష్యులకు తర్పణం ఇవ్వాలి।

Verse 15

ये च रौरवसंस्था हि ये च कीटत्वमागताः । गोमतीनीरदानेन मुक्तिं यांति न संशयः

రౌరవ నరకంలో ఉన్నవారైనా, కీటస్థితికి పడిపోయినవారైనా—గోమతీ జలదానంతో ముక్తిని పొందుతారు; ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 16

विनाप्यक्षतदर्भैर्वा विना भावनया तथा । वारिमात्रेण गोमत्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

అక్షతలు, దర్భలు లేకపోయినా, అలాగే విశేష భావన లేకపోయినా—గోమతీలో కేవలం నీటిమాత్రంతో గయాశ్రాద్ధ ఫలం లభిస్తుంది।

Verse 17

ततश्च विप्रानाहूय वेदज्ञांस्तीरसंश्रयान् । विश्वेदेवादि संपूज्य पितॄणां श्राद्धमाचरेत्

తర్వాత పవిత్ర తీరంలో నివసించే వేదజ్ఞ బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించి, విశ్వేదేవాదులను విధిగా పూజించి, పితృదేవతల కోసం శ్రాద్ధాన్ని ఆచరించాలి।

Verse 18

श्रद्धया परया युक्तः श्राद्धं कृत्वा विधानतः । दक्षिणां च ततो दद्यात्सुवर्णं रजतं तथा

పరమ శ్రద్ధతో యుక్తుడై విధివిధానంగా శ్రాద్ధం చేసి, అనంతరం దక్షిణగా స్వర్ణమును మరియు రజతమును దానమివ్వాలి।

Verse 20

दद्याद्विप्रं समभ्यर्च्य वस्त्रालंकारभूषणैः । सप्तधान्ययुतां दद्याद्विष्णुर्मे प्रीयतामिति

వస్త్రాలు, అలంకారాలు, భూషణాలతో బ్రాహ్మణుని సమ్యకంగా పూజించి, సప్తధాన్యాలతో కూడిన దానమిచ్చి—“విష్ణువు నాపై ప్రసన్నుడగుగాక” అని పలకాలి।

Verse 21

आसीमांतं विसृज्यैतान्ब्राह्मणान्नियतेंद्रियः । दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं दद्यात्स्वशक्तितः

ఈ బ్రాహ్మణులను సరిహద్దు వరకు గౌరవంగా వీడ్కోలు చెప్పి, ఇంద్రియనిగ్రహంతో ఉండి; దీనులు, అంధులు, దరిద్రులకు తన శక్తి మేరకు దానం ఇవ్వాలి।

Verse 22

गोमती गोमयस्नानं गोदानं गोपिचन्दनम् । दर्शनं गोपिनाथस्य गकाराः पंच दुर्लभाः

గోమతి, గోమయస్నానం, గోదానం, గోపీచందనం, గోపీనాథ దర్శనం—‘గ’కారంతో ప్రారంభమయ్యే ఈ ఐదు దుర్లభాలు।

Verse 23

तस्माच्चैव प्रकर्तव्यं गोदानं गोमतीतटे । एवं कृत्वा द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः

కాబట్టి గోమతి తీరంలో నిశ్చయంగా గోదానం చేయాలి. ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ఇలా చేసినవాడు కృతకృత్యుడవుతాడు।

Verse 24

ये गता नरकं घोरं ये च प्रेतत्वमागताः । पूर्वकर्मविपाकेन स्थावरत्वं गताश्च ये

భయంకర నరకానికి వెళ్లినవారు, ప్రేతత్వాన్ని పొందినవారు, మరియు పూర్వకర్మ విపాకంతో స్థావర యోనిలో (వృక్షాదిగా) పడినవారు—

Verse 25

पितृपक्षे च ये केचिन्मातृपक्षे कुलोद्भवाः । सर्वे ते मुक्तिमायांति गोमत्या दर्शनात्कलौ

పితృపక్షంలోను మాతృపక్షంలోను వంశంలో జన్మించిన పితృదేవతలందరూ కలియుగంలో గోమతీ నదీ పుణ్య దర్శనమాత్రంతోనే ముక్తిని పొందుతారు.

Verse 26

कृतं श्राद्धं नरैर्यैस्तु गोमत्यां भूसुरोत्तमाः । हयमेधस्य यज्ञस्य फलमायांत्यसंशयम्

హే భూసురోత్తమా! గోమతీ తీరంలో శ్రాద్ధం చేసే మనుష్యులు నిస్సందేహంగా అశ్వమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతారు.

Verse 27

गंगास्नानेन यत्पुण्यं प्रयागे परिकीर्त्तितम् । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां श्राद्धकृन्नरः

ప్రయాగంలో గంగాస్నానంతో చెప్పబడిన పుణ్యం ఏదైతే ఉందో, అదే పుణ్యాన్ని గోమతీలో శ్రాద్ధం చేసే మనిషి పొందుతాడు.

Verse 28

विष्णुलोकं हि गच्छंति पितरस्तत्कुलोद्भवाः । अनेकजन्मसाहस्रं पापं याति न संशयः

నిశ్చయంగా ఆ వంశంలో జన్మించిన పితృదేవతలు విష్ణులోకానికి వెళ్తారు; వేలాది జన్మల పాపం నశిస్తుంది—సందేహం లేదు.

Verse 29

सुवर्णशृंगसहितां राजतखुरभूषिताम् । रत्नपुच्छां वस्त्रयुतां ताम्रपृष्ठां सवत्सकाम्

సువర్ణశృంగాలతో యుక్తమైన, రజతఖురాలతో అలంకరించబడిన, రత్నాలతో శోభితమైన తోకగల, వస్త్రాలతో యుక్తమైన, తామ్రపృష్ఠావరణం ధరించిన—దూడతో కూడిన ఆ గోవును దానమివ్వాలి।

Verse 30

यो नरः कार्त्तिके स्नानं गोमत्यां कुरुते द्विजाः । प्रसन्नो भगवांस्तस्य लक्ष्म्या सह न संशयः

హే ద్విజులారా! కార్త్తిక మాసంలో గోమతీ నదిలో స్నానం చేసే మనుష్యునిపై భగవాన్ లక్ష్మీతో కూడి ప్రసన్నుడవుతాడు—సందేహం లేదు।

Verse 31

प्रत्यहं हुतं भोक्तारं तर्पयेत्सुसमाहितः । प्रत्यहं षड्रसं देयं भोजनं च द्विजातये

ప్రతిరోజు సుసమాహితుడై హుతభోక్తను తృప్తిపరచాలి; అలాగే ప్రతిరోజు షడ్రసములతో కూడిన భోజనం, ద్విజాతికి అన్నదానం కూడా చేయాలి।

Verse 32

पूजयेत्कृष्णदेवं च प्रत्यहं भक्तितत्परः । येन केनापि विप्रेन्द्राः स्थातव्यं नियमेन तु

భక్తిలో తత్పరుడై ప్రతిరోజు శ్రీకృష్ణదేవుని పూజించాలి. హే విప్రేంద్రులారా! ఏ విధమైనా సరే, నియమంలో స్థిరంగా ఉండాలి।

Verse 33

ब्राह्मणानुज्ञया तत्र गृह्णीयान्नियमान्नरः । संपूर्णे कार्त्तिके मासि संप्राप्ते बोधवासरे

అక్కడ బ్రాహ్మణుల అనుమతితో మనుష్యుడు నియమాలను స్వీకరించాలి. కార్త్తిక మాసం పూర్తై బోధవాసరము వచ్చినప్పుడు (వ్రతం సమాప్తికి తగిన సమయం).

Verse 34

पंचामृतेन देवेशं स्नापयेत्तीर्थवारिणा । श्रीखण्डं कुंकुमोन्मिश्रं मृगनाभिसमन्वितम् । विलेपयेच्च देवेशं भक्त्या दामोदरं हरिम्

పంచామృతంతోను తీర్థజలంతోను దేవేశ్వరునికి స్నానం చేయించాలి. కుంకుమమిశ్రితమైన, కస్తూరి-యుక్తమైన శ్రీఖండ చందనలేపనాన్ని భక్తితో దామోదర హరికి అర్పించాలి.

Verse 35

कुसुमैर्वारिसंभूतैस्तुलस्या करवीरकैः । तद्देशसंभवैः पुष्पैः पूजयेद्गरुडध्वजम्

జలజ పుష్పాలతో, తులసితో, కరవీర (గన్నేరు) పుష్పాలతో, అలాగే ఆ పుణ్యదేశంలో పుట్టిన పువ్వులతో గరుడధ్వజ విష్ణువును పూజించాలి.

Verse 36

नैवेद्यं रुचिरं दद्याद्वि ष्णुर्मे प्रीयतामिति । गीतवाद्यादिनृत्येन तथा पुस्तकवाचनैः

‘విష్ణువు నాపై ప్రసన్నుడగుగాక’ అని ప్రార్థిస్తూ రుచికరమైన నైవేద్యాన్ని సమర్పించాలి; అలాగే గానం, వాద్యాలు, నృత్యం మరియు పవిత్ర గ్రంథపఠనంతోనూ సేవించాలి.

Verse 37

रात्रौ जागरणं कार्य्यं स्तोत्रैर्नानाविधैरपि । आहूय ब्राह्मणान्भक्त्या भोजयेच्च स्वशक्तितः

రాత్రి వేళ వివిధ స్తోత్రాలతో జాగరణ చేయాలి; భక్తితో బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించి తన సామర్థ్యానుసారం భోజనం పెట్టాలి.

Verse 38

ततो रथस्थितं देवं पूजयेद्गरुडध्वजम् । कार्त्तिकांते च विप्रेंद्रा गोमत्युदधिसंगमे

ఆపై రథస్థితుడైన గరుడధ్వజ దేవుని పూజించాలి. హే విప్రేంద్రా, కార్తికాంతంలో గోమతి–సముద్ర సంగమస్థలంలో కూడా (ఇదే విధంగా చేయాలి).

Verse 39

स्नात्वा पितॄंश्च संतर्प्य पूजयेच्च जनार्द्दनम् । सुवस्त्रैर्भूषणैश्चापि समभ्यर्च्य रमापतिम् । अनुज्ञया तु विप्राणां व्रतं संपूर्णतां नयेत्

స్నానం చేసి పితృదేవతలకు తర్పణం సమర్పించి జనార్దనుని పూజించాలి. శుభ్రమైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలతో రమాపతిని సమ్యకంగా అర్చించి, బ్రాహ్మణుల అనుమతితో వ్రతాన్ని సంపూర్ణతకు చేర్చాలి.

Verse 40

एवं यः स्नाति विप्रेन्द्राः कार्त्तिके कृष्णसन्निधौ । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

హే విప్రేంద్రులారా! కార్తీకమాసంలో శ్రీకృష్ణ సన్నిధిలో ఈ విధంగా స్నానం చేసే వాడు సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై విష్ణులోకాన్ని పొందుతాడు.

Verse 41

माघस्नानं नरो भक्त्या गोमत्यां कुरुते तु यः । वैनतेयोदये नित्यं संतुष्टः सह भार्यया

భక్తితో గోమతీ నదిలో మాఘస్నానం చేసే పురుషుడు—ప్రతిరోజు గరుడోదయం (సూర్యోదయం) వేళ—భార్యతో కలిసి సంతుష్టుడై ఉంటే, ఆ ప్రశంసిత వ్రతఫలాన్ని పొందుతాడు.

Verse 42

तिला हिरण्यसहिता देया ब्राह्मणसत्तमे । मोदका गुडसंमिश्राः प्रत्यहं दक्षिणान्विताः

హే బ్రాహ్మణసత్తమా! నువ్వులతో పాటు బంగారాన్ని దానంగా ఇవ్వాలి. అలాగే ప్రతిరోజు బెల్లం కలిపిన మోదకాలను తగిన దక్షిణతో సమర్పించాలి.

Verse 43

तिलैराज्याप्लुतैर्होमः कर्त्तव्यः प्रत्यहं नरैः । होमार्थं सेवयेद्वह्निं न शीतार्थं कदाचन

మనుషులు ప్రతిరోజు నెయ్యిలో ముంచిన నువ్వులతో హోమం చేయాలి. హోమార్థమే అగ్నిని సేవించాలి; చలిని తొలగించడానికే అని ఎప్పుడూ కాదు.

Verse 44

गोमत्यां स्नाति यो भक्त्या माघं माधववल्लभम् । समाप्तौ रक्तवस्त्राणि कञ्चुकोष्णीषमेव च

భక్తితో గోమతీ నదిలో మాధవప్రియమైన మాఘమాసమంతా స్నానం చేసే వాడు, వ్రతసమాప్తిలో ఎర్ర వస్త్రాలు, కంచుకం (అంగరఖా) మరియు ఉష్ణీషం (పాగడి) దానం చేయాలి।

Verse 45

दद्यादुपानहौ भक्त्या कुंकुमं च विशेषतः । कम्बलं तैलपक्वं च विष्णुर्मे प्रीयतामिति

భక్తితో పాదుకలు దానం చేయాలి, ముఖ్యంగా కుంకుమం (కేశరం) ఇవ్వాలి; కంబళం మరియు నూనెలో వండిన అన్నమూ దానం చేసి—“విష్ణువు నాపై ప్రసన్నుడగుగాక” అని ప్రార్థించాలి।

Verse 46

स्वामिकार्य्यमृतानां च संग्रामे शस्त्रसंकुले । गवार्थे ब्राह्मणार्थे च मृतानां या गतिः स्मृता

స్వామికార్యంలో, ఆయుధసంకుల యుద్ధంలో, గోవుల కోసం మరియు బ్రాహ్మణుల కోసం ప్రాణం విడిచినవారికి శాస్త్రాలలో చెప్పబడిన పుణ్యగతి—

Verse 47

माघस्नाने च सा प्रोक्ता गोमत्यां नात्र संशयः । सर्वदानफलं तस्य सर्व तीर्थफलं तथा

అదే (పుణ్యగతి) గోమతీ నదిలో మాఘస్నానానికి కూడా ప్రకటించబడింది; ఇందులో సందేహం లేదు. అతనికి సమస్త దానఫలం మరియు సమస్త తీర్థఫలం లభిస్తాయి।

Verse 48

माघस्नानान्नरो याति विष्णुलोकं सनातनम् । सर्वान्कामानवाप्नोति समभ्यर्च्य जनार्द्दनम्

మాఘస్నానంతో మనిషి సనాతనమైన విష్ణులోకానికి చేరుతాడు; జనార్దనుని విధివిధానంగా ఆరాధించి అన్ని కోరికలను పొందుతాడు।

Verse 49

माघं यः क्षपते सर्वं गोमत्युदधिसंगमे । ब्राह्मणानुज्ञया विप्राः सर्वं संपूर्णतां व्रजेत्

హే విప్రులారా, బ్రాహ్మణుల అనుమతితో గోమతి–సముద్ర సంగమంలో సంపూర్ణ మాఘమాసాన్ని గడిపినవాడు అన్ని విధాల సంపూర్ణ సిద్ధిని పొందుతాడు।

Verse 50

पापिनोऽपि द्विजश्रेष्ठा ये स्नाता गोमतीजले । यज्विनां च गतिं यांति प्रसादाच्चक्रपाणिनः

హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా, గోమతి జలంలో స్నానం చేసిన పాపులైనా చక్రపాణి భగవానుని ప్రసాదంతో యజ్వుల (యజ్ఞకర్తల) గతిని పొందుతారు।

Verse 51

ब्रह्मरुद्रपदादूर्ध्वं यत्पदं चक्रपाणिनः । स्नानमात्रेण गोमत्यां तत्प्रोक्तं कृष्णसंनिधौ

బ్రహ్మా, రుద్రుల పదాలకన్నా పైగా ఉన్న చక్రపాణి భగవానుని పరమపదం, కృష్ణసన్నిధిలో (ద్వారకలో) గోమతిలో కేవలం స్నానమాత్రంతోనే లభిస్తుందని చెప్పబడింది।

Verse 52

मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं गुरुघातिनि । तत्पापं समवाप्नोति यात्राभंगं करोति यः

మిత్రద్రోహంలో ఉన్న పాపం, గురుహత్యలో ఉన్న పాపం—అదే పాపాన్ని యాత్రను భంగం చేసి అడ్డుపెట్టేవాడు పొందుతాడు।

Verse 53

ब्रह्मस्वहारिणः पापास्तथा देवस्वहारिणः । स्नानमात्रेण शुद्ध्यंति गोमत्यां नात्र संशयः

బ్రాహ్మణస్వాన్ని అపహరించినవారి పాపమూ, దేవస్వాన్ని (ఆలయధనాన్ని) అపహరించినవారి పాపమూ—గోమతిలో కేవలం స్నానమాత్రంతో శుద్ధి అవుతాయి; ఇందులో సందేహం లేదు।

Verse 54

भीताऽभयप्रदानेन यत्पुण्यं लभते नरः । तत्पुण्यं समवाप्नोति गोमत्यां स्नानमात्रतः

భయపడినవారికి అభయదానం చేయడం వల్ల మనుష్యుడు పొందే పుణ్యమే, గోమతీ నదిలో కేవలం స్నానం చేయడం వల్ల కూడా లభిస్తుంది।

Verse 55

भीताभय प्रदानेन पुत्रानिष्टान्न संशयः । धनकामस्तु विपुलं लभते धनमूर्जितम्

భయపడినవారికి అభయదానం చేస్తే నిస్సందేహంగా సత్పుత్రులు లభిస్తారు. ధనాన్ని కోరువాడు విస్తారమైన, స్థిరమైన సంపదను పొందుతాడు.

Verse 56

प्राप्नुयादीप्सितान्कामान्गोमतीनीरसंगमे । कृतकृत्यो भवेद्विप्रा ऋणान्मुच्येत पैतृकात्

గోమతీ జలసంగమంలో కోరిన కోరికలు సిద్ధిస్తాయి. ఓ బ్రాహ్మణా, అతడు కృతకృత్యుడై పితృఋణం నుండి విముక్తి పొందుతాడు.

Verse 57

मनसा वचसा चैव कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नश्यते पापं गोमतीनीरसंगमात्

మనస్సు, వాక్కు, కర్మల ద్వారా కూడబెట్టిన పాపమంతా గోమతీ జలసంగమం వల్ల నశిస్తుంది.

Verse 58

पीतांबरधरो भूत्वा तथा गरुडवाहनः । वनमाली चतुर्बाहुर्दिव्यगन्धानुलेपनः । याति विष्ण्वालयं विप्रा अपुनर्भवलक्षणम्

పీతాంబరం ధరించి, గరుడవాహనుడై, వనమాలాతో అలంకృతుడై, చతుర్భుజుడై, దివ్య సుగంధ లేపనంతో—ఓ బ్రాహ్మణా—పునర్జన్మలేని విష్ణువాసాన్ని చేరుతాడు.

Verse 59

गोमतीस्नानमात्रेण मानवो नात्र संशयः । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णुं सनातनम्

గోమతీ నదిలో స్నానమాత్రముచేత—ఇందులో సందేహమే లేదు—మనవుడు సమస్త పాపముల నుండి విముక్తుడై సనాతన విష్ణువును పొందును.