भक्ताभयप्रदं शांतं श्रीवत्सांकं महाभुजम् । सदा प्रसन्नवदनं घनश्यामं चतुर्भुजम्
bhaktābhayapradaṃ śāṃtaṃ śrīvatsāṃkaṃ mahābhujam | sadā prasannavadanaṃ ghanaśyāmaṃ caturbhujam
ఆయన భక్తులకు అభయమిచ్చేవాడు, శాంతస్వరూపుడు, శ్రీవత్సచిహ్నధారి, మహాబాహువు. సదా ప్రసన్నవదనుడు, ఘనశ్యాముడు, చతుర్భుజుడు.
Narrator (contextual Purāṇic narration within Dvārakā Māhātmya; specific speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Dvārakā-tīrtha (Dvāravatī)
Type: kshetra
Scene: A serene four-armed Viṣṇu/Kṛṣṇa stands or sits in royal composure, rain-cloud dark, Śrīvatsa on the chest, mighty arms bearing conch and discus; his face is ever-smiling, radiating fearlessness to devotees.
Bhakti leads to abhaya (fearlessness), because the Lord’s nature is peace and protection for devotees.
Dvārakā’s sacred domain where Viṣṇu’s gracious form is revealed.
None directly; the emphasis is on the Lord’s qualities experienced through devotion.