Adhyaya 37

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णकृष्णेति कृष्णेति श्वपचो जागरन्निशि । जपेदपि कलौ नित्यं कृष्णरूपी भवेद्धि सः

శ్రీ ప్రహ్లాదుడు అన్నాడు—కలియుగంలో శ్వపచుడు (చండాలుడు) కూడా రాత్రి మేలుకొని నిత్యం ‘కృష్ణ, కృష్ణ’ అని జపిస్తే, అతడు నిశ్చయంగా కృష్ణరూపుడవుతాడు।

Verse 2

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति कलौ वदत्यहर्निशम् । नित्यं यज्ञायुतं पुण्यं तीर्थकोटिसमुद्भवम्

కలియుగంలో ఎవడు పగలు రాత్రి నిరంతరం “కృష్ణ, కృష్ణ—కృష్ణ” అని పునఃపునః జపిస్తాడో, అతడు నిత్యం పదివేల యజ్ఞాలకు సమానమైన పుణ్యాన్ని పొందుతాడు; అది కోటి తీర్థాల పావిత్ర్యమునుండి జనించినదే.

Verse 3

संपूर्णैकादशी भूत्वा द्वादश्यां वर्द्धते यदि । उन्मीलिनीति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः

ఏకాదశి సంపూర్ణమై ఉండి కూడా ద్వాదశిలోకి విస్తరించి పెరిగితే, ఆ తిథి ‘ఉన్మీలినీ’ అని ప్రసిద్ధి—తిథులలో అత్యుత్తమ తిథి.

Verse 4

वंजुलीवासरे ये वै रात्रौ कुर्वंति जागरम् । यज्ञायुतायुतं पुण्यं मुहूर्तार्द्धेन जायते

వంజులీ-వాసరంలో రాత్రి జాగరణం చేసే వారికి, కేవలం అర్ధ ముహూర్తంలోనే పదివేల రెట్లు పదివేల యజ్ఞాలకు సమానమైన పుణ్యం కలుగుతుంది.

Verse 5

संपूर्णा द्वादशी भूत्वा वर्द्धते चापरे दिने । त्रयोदश्यां मुनिश्रेष्ठा वंजुली दुर्ल्लभा कलौ

మునిశ్రేష్ఠా! ద్వాదశి సంపూర్ణమై ఉండి కూడా మరుసటి రోజున విస్తరించి త్రయోదశి వరకు చేరితే, అటువంటి వంజులీ-యోగం కలియుగంలో దుర్లభం.

Verse 6

उन्मीलिनीमनुप्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धेन तत्पुण्यं गवां कोटिफलप्रदम्

ఉన్మీలినీ తిథి లభించినప్పుడు జాగరణం చేసే వారికి, అర్ధ నిమిషంలోనే కోటి గోవులను దానం చేసిన ఫలాన్ని ప్రసాదించే పుణ్యం కలుగుతుంది.

Verse 7

संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते

ఏకాదశి సంపూర్ణమై ప్రతిదినం పెరుగుతూ ఉంటే, దర్శ (అమావాస్య) మరియు పౌర్ణమాసి—ఇవిరండూ ‘పక్షవృద్ధి’, అనగా పక్షం దీర్ఘమగుట, అని చెప్పబడతాయి.

Verse 8

पक्षवृद्धिकरीं प्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धार्द्धमात्रेण गवां कोटिफलप्रदम्

పక్షవృద్ధిని కలిగించే తిథి వచ్చినప్పుడు ఎవరు జాగరణం చేస్తారో, వారు కేవలం నిమిషం యొక్క పావు భాగం సమయమాత్రంలోనైనా కోటి గోవుల దానఫలమిచ్చే పుణ్యాన్ని పొందుతారు.

Verse 9

श्रीप्रह्लाद उवाच । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्व किल्बिषैः । स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्

శ్రీ ప్రహ్లాదుడు పలికెను—చక్రతీర్థంలో స్నానం చేసిన మనిషి సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడై, దాహం మరియు ప్రళయం లేని పరమ స్థానాన్ని చేరుతాడు.

Verse 10

चक्रं प्रक्षालितं यत्र कृष्णेन स्वयमेव हि । तेन वै चक्रतीर्थं हि पुण्यं च परमं हरेः । भवंति तत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः

శ్రీకృష్ణుడు స్వయంగా చక్రాన్ని కడిగిన చోటే ‘చక్రతీర్థం’ అని ప్రసిద్ధి—హరికి చెందిన పరమ పుణ్యతీర్థం. అక్కడ చక్రచిహ్నమున్న రాళ్లు ఉద్భవించి, ముక్తిని ప్రసాదిస్తాయి.

Verse 11

तत्रैव यदि लभ्यंते चक्रैर्द्वादशभिः सह । द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः परिकीर्तितः

అక్కడే పన్నెండు చక్రచిహ్నాలతో కూడిన రాయి లభిస్తే, అది ‘ద్వాదశాత్మ’ అని గ్రహించాలి; అది మోక్షదాయకమని కీర్తించబడింది.

Verse 12

एकचक्रेण पाषाणो द्वारवत्यां सुशोभनः । सुदर्शनाभिधेयोसौ मोक्षैकफलदायकः

ద్వారవతీలో ఒక చక్రచిహ్నంతో అలంకృతమైన సుందర శిల ‘సుదర్శన’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధి; అది ఏకైక ఫలం—మోక్షం—ప్రదానం చేస్తుంది।

Verse 13

लक्ष्मीनारायणौ द्वौ तौ भुक्तिमुक्तिफलप्रदौ । त्रिभिश्चैवाच्युतं देवं सदेन्द्रपददायकम्

రెండు సార్లు జపిస్తే లక్ష్మీ–నారాయణుల ప్రాప్తి కలుగుతుంది; వారు భోగమోక్ష ఫలప్రదులు. మూడు సార్లు జపిస్తే అచ్యుత దేవుడు లభిస్తాడు; ఆయన ఇంద్రపదమును కూడా ప్రసాదిస్తాడు.

Verse 14

भूतिदो विघ्नहंता च चतुश्चक्रो जनार्द्दनः । पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः

నాలుగు సార్లు జపిస్తే జనార్దనుడు—చక్రధారి, ఐశ్వర్యప్రదుడు, విఘ్నహర్త—లభిస్తాడు; ఐదు సార్లు జపిస్తే వాసుదేవుడు లభించి, జననమరణ భయాన్ని తొలగిస్తాడు.

Verse 15

प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति च । सप्तभिर्बलदेवस्तु गोत्रकीर्तिविवर्द्धनः

ఆరు సార్లు జపిస్తే ఆ ప్రభువు ప్రద్యుమ్నుడై లభించి, లక్ష్మీ మరియు కాంతిని ప్రసాదిస్తాడు; ఏడు సార్లు జపిస్తే బలదేవుడై లభించి, వంశకీర్తిని వృద్ధి చేస్తాడు.

Verse 16

वांछितं चाष्टभिर्भक्त्या ददाति पुरुषोत्तमः । सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्ल्लभो यः सुरोत्तमैः

భక్తితో ఎనిమిది సార్లు జపిస్తే పురుషోత్తముడు కోరిన వరం ప్రసాదిస్తాడు; తొమ్మిది వ్యూహమూర్తి సమస్తాన్ని ఇస్తాడు—ఆ ప్రభువు దేవోత్తములకైనా దుర్లభుడు.

Verse 17

राज्यप्रदो दशभिस्तु दशावतार एव च । एकादशभिरैश्वर्य्यमनिरुद्धः प्रयच्छति

పది జపములతో ఆయన రాజ్యప్రదుడు—దశావతారాధిపతి. పదకొండు జపములతో అనిరుద్ధ ప్రభువు ఐశ్వర్యమును, దివ్యసంపదను ప్రసాదించును.

Verse 18

निर्वाणं द्वादशात्मा तु चक्रैर्द्वादशभिः स्मृतम् । अत ऊर्ध्वमनंतोऽसौ सौख्यमोक्षप्रदायकः

నిర్వాణం ద్వాదశాత్మకమని, ద్వాదశ చక్రరూపములతో స్మరించబడుతుంది. దాని పైన అనంతుడు ఆధ్యాత్మిక సుఖమును, మోక్షమును రెండింటినీ ప్రసాదించును.

Verse 19

ये केचित्तत्र पाषाणाः कृष्णचक्रेण मुद्रिताः । तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

అక్కడ ఉన్న ఏ రాళ్లైనా శ్రీకృష్ణుని చక్రముద్రతో ముద్రితమై ఉంటే, వాటిని కేవలం స్పర్శించడమే సర్వ పాపకల్మషాల నుండి విముక్తి ఇస్తుంది.

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति चक्रांकितप्रपूजनात्

బ్రహ్మహత్యాది పాపములు, అలాగే మనస్సు-వాక్కు-కాయ కర్మల నుండి పుట్టిన సమస్త దోషములు—చక్రాంకితమైన దానిని భక్తితో పూజించుటవలన అన్నీ లయమగును.

Verse 21

म्लेच्छदेशे शुभे वाऽपि चक्रांको यत्र तिष्ठति । योजनानि दश द्वे च मम क्षेत्रं च सुन्दरि

మ్లేచ్ఛదేశములో అయినా శుభప్రదేశములో అయినా—ఎక్కడ చక్రాంకము నిలిచియున్నదో, ఓ సుందరి, దాని చుట్టూ పన్నెండు యోజనముల వరకు నా పవిత్ర క్షేత్రమే.

Verse 22

मृत्युकाले च संप्राप्ते हृदये यस्तु धारयेत् । चक्राकं पापदलनं स याति परमां गतिम्

మరణకాలము సమీపించినప్పుడు హృదయంలో పాపదలనకరమైన చక్రచిహ్నాన్ని ధారయించువాడు పరమగతిని పొందును।

Verse 23

गोमतीसंगमे स्नात्वा भृगुतीर्थे तथैव च । न मातुर्वसते कुक्षौ यद्यपि स्यात्स पातकी

గోమతీ సంగమంలోను, అలాగే భృగుతీర్థంలోను స్నానము చేసినవాడు పాతకుడైనా మాతృగర్భంలో మళ్లీ నివసించడు।

Verse 24

तामसं राजसं वापि यत्कृतं विष्णुपूजनम् । तत्सात्त्विकत्वमभ्येति निम्नगांभो यथार्णवे

తామసముగా గాని రాజసముగా గాని చేసిన విష్ణుపూజ కూడా సాత్త్విక ఫలముగా మారుతుంది—నదీజలం సముద్రాన్ని చేరి సముద్రస్వభావమగునట్లు।

Verse 37

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रस्थसुदर्शनप्रमुखानन्तान्तचक्रचिह्नांकित पाषाणमाहात्म्यवर्णनपूर्वकतत्पूजनफलादिकथनंनाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः

ఇట్లు శ్రీ స్కందమహాపురాణము, ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, చతుర్థ ద్వారకామాహాత్మ్యములో ‘ద్వారకాక్షేత్రస్థ సుదర్శనాది అనంతాంత చక్రచిహ్నాంకిత పాషాణమహిమా వర్ణనము మరియు వాటి పూజాఫలాదికథనం’ అను ముప్పైఏడవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।