Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 50
प्रियया श्रीतुलस्या वै श्रीमत्कृष्णमपूजयन् । धूपैर्नीराजनैर्दिव्यैः कर्पूरैश्च पृथक्पृथक्
priyayā śrītulasyā vai śrīmatkṛṣṇamapūjayan | dhūpairnīrājanairdivyaiḥ karpūraiśca pṛthakpṛthak
ప్రియమైన శ్రీతులసితో వారు శ్రీకృష్ణుని పూజించి, విడివిడిగా దివ్య ధూపాలు, నీరాజనాలు (ఆరతి) మరియు కర్పూరాన్ని సమర్పించారు।
Narrator (contextual Purāṇic narration within Dvārakā Māhātmya)
Tirtha: Dvārakā Kṛṣṇa-ārati and Tulasī-sevā
Type: temple
Scene: Worshippers offer fresh tulasī leaves at Kṛṣṇa’s feet; then wave incense and lamps in ārati; camphor flame burns bright, illuminating Kṛṣṇa’s face and ornaments in the sanctum.
FAQs
Simple, pure offerings—especially Tulasī—are supremely प्रिय (dear) to the Lord when offered with devotion.
Dvārakā, where Kṛṣṇa’s worship is depicted with classical Vaiṣṇava upacāras.
Offering Tulasī, incense (dhūpa), ārati (nīrājana), and camphor as distinct components of pūjā.