Adhyaya 30

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । तदा तेषां सुतीर्थानां क्षेत्राणामभवन्मुदः । गन्तुं द्वारवतीं पुण्यां सर्वेषामपि सर्वशः

శ్రీప్రహ్లాదుడు పలికెను—అప్పుడు ఆ ఉత్తమ తీర్థములకును పుణ్యక్షేత్రములకును, అన్ని విధములుగా, పవిత్ర ద్వారవతీ (ద్వారకా)కు వెళ్లదలచిన వారందరిలో మహానందము కలిగెను.

Verse 2

द्वारकागमने दृष्ट्वा तथा नारदगौतमौ । महोत्सवो महांस्तत्र भविष्यति मनोहरः

ద్వారకాగమనాన్ని, అలాగే నారదుడు గౌతముడిని చూచి, అక్కడ మహత్తరమైన మనోహర మహోత్సవం జరుగుతుందని నిశ్చయమైంది।

Verse 3

तीर्थानां कृष्णयात्रायां गन्तव्यमित्यवो चतुः । अथ ते ह्यृषयो देवाः सर्वतीर्थसमन्विताः

వారు ప్రకటించారు—“తీర్థాల కృష్ణయాత్రకు మనం తప్పక వెళ్లాలి.” అప్పుడు సమస్త తీర్థబలంతో సమన్వితులైన ఆ ఋషులు, దేవులు ముందుకు సాగారు।

Verse 4

गौतमीं तु पुरस्कृत्य ययुर्द्वारवतीं मुदा । तदा सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्रारण्यानि कृत्स्नशः । द्वारकागमनं चक्रुः सानन्दा ऋषयः सुराः

గౌతమీని ముందుంచి వారు ఆనందంతో ద్వారవతీకి వెళ్లారు. అప్పుడు సమస్త తీర్థాలు, పుణ్యక్షేత్రాలు, అరణ్యాశ్రమాలు—అన్నీ—ద్వారకాగమనాన్ని చేశాయి; ఋషులు, దేవులు సంతోషించారు।

Verse 5

श्रद्धया परया भक्त्या कृष्णदर्शनलालसाः । वीणानिनादतत्त्वज्ञं नारदं पथि तेऽ ब्रुवन्

పరమ శ్రద్ధా భక్తులతో, కృష్ణదర్శనానికి తపనతో, మార్గమధ్యంలో వారు వీణానినాద తత్త్వజ్ఞుడైన నారదునితో పలికారు।

Verse 6

ऋषय ऊचुः । राशयः पुण्यपुञ्जानां कृता वै तपसां तथा । यज्ञदानव्रतानां च तीर्थानां महतां भुवि

ఋషులు అన్నారు—భూమిపై పుణ్యసంపదల రాశులు కూడి ఉన్నాయి; అవి తపస్సు, అలాగే యజ్ఞం, దానం, వ్రతాల వల్ల పుట్టినవి; ఇక్కడ మహత్తర తీర్థాలు కూడా ఉన్నాయి।

Verse 7

संप्राप्तस्तत्प्रसादोऽयं यद्द्रक्ष्यामः कुशस्थलीम् । पृच्छामहेऽधुना त्वां वै योगिनां परमं गुरुम्

ఈ అనుగ్రహం మాకు లభించింది—మేము కుశస్థలీ (ద్వారక) దర్శనం చేయబోతున్నాము. అందువల్ల ఇప్పుడు మేము మిమ్మల్ని, యోగుల పరమ గురువును, ప్రశ్నిస్తున్నాము.

Verse 8

द्वारकायास्तु यात्रायां को विधिः संप्रकीर्तितः । नियमः कोऽत्र कर्त्तव्यो वर्जनीयं च किं मुने

ఓ మునీ! ద్వారకా యాత్రకు ఏ విధి చెప్పబడింది? అక్కడ ఏ నియమం పాటించాలి, ఏది వర్జించాలి?

Verse 10

श्रोतव्यं कीर्तितव्यं च स्मर्तव्यं किं च वै पथि । उत्सवाश्चात्र के प्रोक्ता द्वारकायाश्च तत्पथि । एकैकश्च महाभाग भक्तानन्दविवर्द्धनम् । एतत्सर्वं महाभाग कृपया संप्रकीर्त्यताम्

మార్గంలో ఏమి శ్రవణం చేయాలి, ఏమి కీర్తించాలి, ఏమి స్మరించాలి? ద్వారకా మార్గంలో ఏ ఏ ఉత్సవాలు చెప్పబడ్డాయి? ఓ మహాభాగ! ఇవన్నీ భక్తానందాన్ని పెంచేవి—కృపచేసి అన్నింటినీ ప్రకటించండి.

Verse 11

श्रीनारद उवाच । कृताभ्यंगस्तु पूर्वेद्युः संपूज्य श्रद्धया हरिम् । भोजयेद्वैष्णवान्विप्रान्स्वशक्त्या संप्रहर्षितः

శ్రీ నారదుడు పలికెను—ముందురోజు అభ్యంగస్నానం చేసి శ్రద్ధతో హరిని పూజించాలి. తరువాత ఆనందంతో తన సామర్థ్యానుసారం వైష్ణవులకూ బ్రాహ్మణులకూ భోజనం పెట్టాలి.

Verse 12

अनुज्ञातो महाविष्णोः प्रसादमुपयुज्य वै । शयीत भुवि सुप्रीतो द्वारकां कृष्णमानसः

మహావిష్ణువు అనుమతి పొందీ, ఆయన ప్రసాదాన్ని స్వీకరించి, సంతోషంతో నేలపై శయనించాలి; మనస్సును కృష్ణునిపై నిలిపి ద్వారకాగమన సంకల్పంతో ఉండాలి.

Verse 14

ततस्तु तदनुज्ञातो गीतवादित्रसंस्तवैः । यात्रारंभं प्रकुर्वीत द्वारकायां प्रहर्षितः

ఆ అనుమతి పొందిన తరువాత, గీతాలు, వాద్యాలు, స్తోత్రాలతో హర్షభరితుడై ద్వారకా యాత్రను ప్రారంభించాలి।

Verse 15

द्वारकां गच्छमानस्तु शान्तो दांतः शुचिः सदा । ब्रह्मचर्यमधः शय्यां कुर्वीत नियतेन्द्रियः

ద్వారకకు వెళ్తూ శాంతుడై, దమనం కలిగి, ఎల్లప్పుడూ శుచిగా ఉండాలి; బ్రహ్మచర్యం పాటిస్తూ, ఇంద్రియనిగ్రహంతో నేలపై శయనించాలి।

Verse 16

सहस्रनामपठनं पुराणपठनं तथा । कर्त्तव्यं सकृपं चित्तं सतां शुश्रूषणं तथा

సహస్రనామ పఠనం, అలాగే పురాణ పఠనం చేయాలి; కరుణామయమైన చిత్తాన్ని ధరించి, సజ్జనుల శుశ్రూష సేవ కూడా చేయాలి।

Verse 17

अन्नदानादिकं सर्वं विभवे सति मानवः । अपि स्वल्पं स्वशक्त्या वै कृतं कोटिगुणं भवेत्

సామర్థ్యం ఉన్నంతవరకు అన్నదానం మొదలైన అన్ని పుణ్యకార్యాలు చేయాలి; తన శక్తి మేరకు చేసిన కొద్దిపాటి దానమూ నిజంగా కోటిగుణ ఫలిస్తుంది।

Verse 18

पथि कृष्णस्य यो भक्त्या ग्रासमेकं प्रयच्छति । द्वीपांता तेन दत्ता भूः पुण्यस्यान्तो न विद्यते

కృష్ణుని మార్గంలో ఎవడు భక్తితో ఒక్క ముద్దైనా సమర్పిస్తాడో, అతడు ద్వీపాంతం వరకు భూమిని దానం చేసినట్లే; ఆ పుణ్యానికి అంతం లేదు।

Verse 19

किं पुनर्द्वारकाक्षेत्रे कृष्णस्य च समीपतः । कलावेकेकसिक्थे च राजसूयायुतं फलम्

అయితే పవిత్ర ద్వారకాక్షేత్రంలో, శ్రీకృష్ణ సన్నిధిలో మరెంత మహిమ! అక్కడ నువ్వు తిలకణమంత అర్పించినా, అది అనేక రాజసూయ యాగాల ఫలాన్ని ఇస్తుంది.

Verse 20

गयाश्राद्धसहस्राणि कृतानि शतसंख्यया । अन्नदानं कृतं यैस्तु द्वारकापथि मानवैः

ద్వారకా మార్గంలో అన్నదానం చేసే మనుష్యులకు, అది వేలాది గయాశ్రాద్ధాలు—శతశః లెక్కించదగినంత—చేసిన ఫలంతో సమానం అవుతుంది.

Verse 21

औषधं चान्नपानीयं पादुके कंबलं तथा । वासांस्युपानहौ चैव वित्तं च विभवे सति । वर्जयेत्संकरं विद्वान्यूथालापांस्तथैव च

ఔషధం, అన్నం-పానీయం, పాదుకలు మరియు కంబళం, వస్త్రాలు మరియు పాదరక్షలు, అలాగే సామర్థ్యానుసారం ధనమూ దానం చేయాలి. జ్ఞాని అవ్యవస్థను, గుంపుల్లో వ్యర్థ సంభాషణలను దూరం చేయాలి.

Verse 22

परनिन्दां च पैशुन्यं परस्य परिवञ्चनम् । परान्नं परपाकं च सति वित्ते त्यजेद्बुधः

సరిపడిన ధనం ఉన్నప్పుడు, జ్ఞాని పరనింద, పైశున్యం (చాడీ), ఇతరులను మోసం చేయడం, అలాగే పరుల అన్నం లేదా పరుల వంటపై ఆధారపడటం—ఇవన్నీ త్యజించాలి.

Verse 23

न दोषो हीनवित्तस्य तावन्मात्रपरिग्रहे । श्रोतव्या सत्कथा विष्णोर्नामसंकीर्त्तनामृतम्

అల్పసంపత్తి ఉన్నవాడు అవసరమైనంత మాత్రమే స్వీకరించడంలో దోషం లేదు. కానీ విష్ణువు సత్కథలను—ఆయన నామసంకీర్తనామృతాన్ని—శ్రవణం చేయాలి.

Verse 24

द्वारकापथिगच्छद्भिरन्योन्यं भक्तिवर्द्धनम् । जप्तव्यं वैदिकं जाप्यं स्तोत्रमागमिकं तथा

ద్వారకా మార్గంలో ప్రయాణించే వారు పరస్పరం భక్తిని వృద్ధి చేసుకోవాలి. వారు వైదిక జపం చేయాలి, అలాగే ఆగమిక స్తోత్రాలను కూడా పఠించాలి.

Verse 25

यात्रायां यत्फलं प्रोक्तं श्रीकृष्णस्य च वै कलौ । न शक्यते मया वक्तुं वदनैर्युगसंख्यया

కలియుగంలో శ్రీకృష్ణుని యాత్రకు చెప్పబడిన ఫలాన్ని నేను యుగాలెన్నో నోళ్లతోనైనా పూర్తిగా చెప్పలేను.

Verse 26

इत्येतत्कथितं सर्वं यत्पृष्टं तु द्विजोत्तमाः । यतध्वं तत्प्रयत्नेन विष्णुप्राप्तौ च सत्वरम्

ఓ ద్విజోత్తములారా, మీరు అడిగినదంతా వివరించబడింది. ఇప్పుడు ప్రయత్నంతో దానిలో నిమగ్నమై, త్వరగా విష్ణుప్రాప్తి దిశగా సాగండి.

Verse 27

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवं ते नारदेनोक्ता मुनयो हृष्टमानसाः । चक्रुस्ते सहिताः सर्वे कृष्णदेवस्य तत्पथि

శ్రీప్రహ్లాదుడు అన్నాడు—నారదుని ఉపదేశం విని మునులు హర్షితమనస్కులై, అందరూ కలిసి శ్రీకృష్ణదేవుని ఆ మార్గంలో బయలుదేరారు.

Verse 28

केचिच्छृण्वन्ति ता विष्णोः सत्कथा लोकविश्रुताः । यासां संश्रवणादेव भगवान्विशते हृदि

కొంతమంది విష్ణువుని గురించిన పవిత్రమైన, లోకప్రసిద్ధ కథలను వింటారు; వాటిని కేవలం శ్రవణం చేయగానే భగవాన్ హృదయంలో ప్రవేశిస్తాడు.

Verse 29

कीर्त्यमानानि नामानि महापुण्यप्रदानि वै । पावनानि सदा लोके कलौ विप्रा विशेषतः

కీర్తించబడే నామములు నిశ్చయంగా మహాపుణ్యప్రదములు; అవి లోకమున సదా పవిత్రకరములు—ప్రత్యేకించి కలియుగమున, ఓ బ్రాహ్మణులారా।

Verse 30

पुराणसंहिता दिव्या मुनिभिः परिकीर्तिताः । प्रकाशयंति या विष्णोर्महिमानं सुमंगलम्

మునులచే పరికీర్తింపబడిన పురాణసంహితలు దివ్యమైనవి; అవి విష్ణువின் పరమ మంగళకర మహిమను ప్రకాశింపజేస్తాయి।

Verse 31

सद्गुणाः कर्मवीर्य्याणि कृतानि विष्णुना पुरा । लीलावताररूपैस्तु शृण्वन्ति परया मुदा

వారు పరమానందంతో విష్ణువు యొక్క సద్గుణములు, పూర్వకాలంలో చేసిన వీరకర్మములు—ఆయన లీలావతారరూపముల ద్వారా వ్యక్తమైనవని—శ్రవణం చేస్తారు।

Verse 32

अपरे वासुदेवस्य चरितानि सुमंगलाः । वदंति परया भक्त्या सानन्दाः साश्रुलोचनाः

ఇతరులు ఆనందంతో నిండినవారై, కన్నీళ్లతో నిండిన నేత్రాలతో, పరమభక్తితో వాసుదేవుని పరమ మంగళకర చరిత్రలను వర్ణిస్తారు।

Verse 33

अन्ये स्मरंति देवेशमनादिनिधनं विभुम् । केचिज्जपंति मुनयः स्तोत्राणि परया मुदा

కొంతమంది దేవేశుడైన—ఆది అంతములేని సర్వవ్యాపి ప్రభువును—స్మరిస్తారు; మరికొందరు మునులు పరమానందంతో స్తోత్రాలను జపిస్తారు।

Verse 34

केचित्तु शतनामानि जपन्ति मुनयः पथि । अन्ये सहस्रनामानि लक्षनाम तथाऽपरे

కొంతమంది మునులు మార్గమధ్యంలో శతనామాలను జపిస్తారు; మరికొందరు సహస్రనామాలను, ఇంకొందరు లక్షనామాలను జపిస్తారు।

Verse 35

केचिल्लौकिकगीतानि हरिनामानि हर्षिताः । उत्सवैश्च व्रजंत्यन्ये पताकादिविभूषिताः

కొంతమంది ఆనందంతో హరినామములు కలిగిన లోకగీతాలను పాడుతారు; మరికొందరు పతాకాదులతో అలంకరించుకొని ఉత్సవయాత్రగా సాగుతారు।

Verse 36

गीतवादित्रघोषेण करतालस्वनेन च । नास्ति धन्यतमस्तस्मात्त्रिषु लोकेषु कश्चन

గీత-వాద్యాల ఘోషతోను, కరతాళ ధ్వనితోను నిండిన అటువంటి భక్తులకన్నా మూడు లోకాలలో మరెవ్వరూ అధిక ధన్యులు లేరు।

Verse 37

दर्शनं यस्य संजातं वैष्णवानामनुत्तमम् । तथैव जाह्नवी पुण्या यमुना च सरस्वती

ఎవరికైతే వైష్ణవుల అనుత్తమ దర్శనం కలిగిందో, అతనికి పుణ్యనదులైన జాహ్నవీ (గంగా), యమునా, సరస్వతీ ఫలమూ అలాగే లభిస్తుంది।

Verse 38

रेवाद्याः सरितः सर्वाः प्रचक्रुर्गीतनर्त्तनम् । प्रयागादीनि तीर्थानि सागराः पर्वतोत्तमाः

రేవా మొదలైన సమస్త నదులు గీతనృత్యాలలో నిమగ్నమయ్యాయి; ప్రయాగాది తీర్థాలు, సముద్రాలు, ఉత్తమ పర్వతాలు కూడా (ఆ ఆనందోత్సవంలో) కలిశాయి।

Verse 39

वाराणसी कुरुक्षेत्रं पुण्यान्यन्यानि कृत्स्नशः । त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि क्षेत्राणि देवनायकाः । चक्रुर्गीतं च नृत्यं च द्वारकायाश्च सत्पथि

వారణాసి, కురుక్షేత్రం మరియు ఇతర సమస్త పుణ్యస్థానాలు—త్రిలోకములలో ఉన్న అన్ని తీర్థక్షేత్రాలు దేవనాయకులతో కూడి—ద్వారకా సత్పథమున గీతమును నృత్యమును చేసిరి।

Verse 40

एकैकस्मिन्पदे दत्ते द्वारकापथि गच्छताम् । पुण्यं क्रतुसहस्राणां तत्पादरजसंख्यया

ద్వారకా మార్గమున నడిచేవారికి ప్రతి ఒక్క అడుగు వేయగానే—పాదధూళికణాల సంఖ్య మేరకు—వెయ్యి యజ్ఞములకు సమానమైన పుణ్యం కలుగును।

Verse 41

अथ ते मुनयः सर्वे तीर्थक्षेत्रादिसंयुताः । श्रीमत्कृष्णालयं दूराद्ददृशुर्नारदादयः

అనంతరం ఆ మునులందరు—తీర్థక్షేత్రాది శక్తులతో కూడి—నారదాది నాయకత్వమున, దూరమునుండే శ్రీకృష్ణుని శ్రీమదాలయమును దర్శించిరి।