Adhyaya 61
ఈ అధ్యాయంలో పులస్త్య ఋషి ఒక రాజశ్రోతకు గంగాధర అనే అత్యంత పుణ్యప్రదమైన తీర్థ మహిమను ఉపదేశిస్తాడు. అది ‘సుపుణ్య’మై ‘విమల జల’ములతో ప్రసిద్ధమని, ఆ స్థల పవిత్రత శైవ దివ్యావిర్భావంతో అనుసంధానమై ఉందని చెప్పబడింది. హరి/శివుడు అచలేశ్వర రూపం ధరించి ఆకాశం నుండి దిగివచ్చే గంగను ధారించాడు; ఆ ధారణ-కృప వల్ల ఆ ప్రాంతం పవిత్రమైంది. అష్టమి తిథిన సమాహిత మనస్సుతో అక్కడ స్నానం చేయవలెనని విధి, దాని ఫలంగా దేవతలకైనా దుర్లభమైన పరమ పదం లభిస్తుందని పేర్కొంటుంది.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
పులస్త్యుడు పలికెను—అనంతరం గంగాధర తీర్థానికి వెళ్లవలెను; అక్కడి జలం నిర్మలం, మహాపుణ్యప్రదం. ఓ రాజా, ఆకాశం నుండి పడుచున్న గంగను ఎవరు ధరించిరో ఆయనే.
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
ఓ రాజా, దేవదేవుడైన హరి అచలేశ్వర రూపాన్ని ధరించి, ముందుగా నీకు చెప్పినట్లే, గంగను వేగంగా ఆహ్వానించాడు.
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
అష్టమి నాడు అక్కడ సమాహిత మనస్సుతో స్నానం చేయువాడు పరమ స్థానాన్ని పొందును; అది దేవతలకైనా అత్యంత దుర్లభం.
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహిత, సప్తమ ప్రభాసఖండము, తృతీయ అర్బుదఖండములో ‘గంగాధర తీర్థమాహాత్మ్య వర్ణన’ అను ఏకషష్టితమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.