Adhyaya 6

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ वसिष्ठं तपसां निधिम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यक्कृतार्थत्वमवाप्नुयात्

పులస్త్యుడు పలికెను—ఆపై, ఓ నృపశ్రేష్ఠా, తపస్సుల నిధి వసిష్ఠుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను; ఆయనను దర్శించినవాడు నిజంగా కృతార్థుడగును।

Verse 2

तत्रास्ति जलसम्पूर्णं कुण्डं पापहरं नृणाम् । तस्मिन्कुण्डे नृपश्रेष्ठ वसिष्ठेन महात्मना

అక్కడ జలంతో నిండిన ఒక కుండం ఉంది; అది మనుషుల పాపాలను హరించేది. ఆ కుండంలో, ఓ నృపశ్రేష్ఠా, మహాత్మ వసిష్ఠునిచే…

Verse 3

गोमती च समानीता तपसा नृपसत्तम । तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकै र्विप्रमुच्यते

ఓ నృపసత్తమా, తపస్సు బలంతో గోమతీ నదిని కూడా అక్కడికి తీసుకొనివచ్చారు; అక్కడ స్నానం చేసినవాడు పాపాల నుండి పూర్తిగా విముక్తుడవుతాడు।

Verse 4

ऋषिधान्येन यस्तत्र श्राद्धं नृप समाचरेत् । स पितृंस्तारयेत्सर्वान्पक्षयोरुभयोरपि

హే రాజా! అక్కడ ఋషిధాన్యంతో శ్రాద్ధం ఆచరించువాడు శుక్ల‑కృష్ణ పక్షముల రెండింటిలోనూ తన సమస్త పితృలను తారింపజేయును।

Verse 5

अत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महात्म ना । स्नात्वा पुण्योदके तत्र दृष्ट्वा तं मुनिसत्तमम्

ఇక్కడ పూర్వకాలంలో మహాత్మ నారదుడు ఒక గాథను పాడెను. అక్కడి పుణ్యజలంలో స్నానమాచరించి, ఆ మునిశ్రేష్ఠుని దర్శించి, దానిని ఉచ్చరించెను।

Verse 6

किं गयाश्राद्धदानेन किमन्यैर्मखविस्तरैः । वसिष्ठस्याश्रमं प्राप्य यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वानात्मना नृपसत्तम

గయలో శ్రాద్ధదానం చేయుటకు ఏమి అవసరం? ఇతర విస్తార యజ్ఞములెందుకు? హే నృపశ్రేష్ఠా! వసిష్ఠాశ్రమమును చేరి అక్కడ శ్రాద్ధం చేయువాడు తన పుణ్యబలముచేతనే సమస్త పితృలను తారింపజేయును।

Verse 7

तत्रैवारुंधती साध्वी वसिष्ठस्य समीपतः । पूजनीया विशेषेण सर्वकामप्रदा नृणाम्

అక్కడే వసిష్ఠుని సమీపంలో సాధ్వి అరుంధతి ఉన్నది. ఆమె విశేషంగా పూజనీయురాలు; ఎందుకంటే ఆమె మనుష్యులకు సమస్త శుభకామనలను ప్రసాదించును।

Verse 8

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । वसिष्ठदर्शनात्सद्यो नराणां याति संक्षयम्

బాల్యములో గాని, యౌవనములో గాని, వార్ధక్యములో గాని మనుష్యుడు చేసిన ఏ పాపమైనా, వసిష్ఠుని దర్శనమాత్రముతోనే త్వరగా నశించును।

Verse 9

दीपं प्रयच्छते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । सुखसौभाग्यसंयुक्तस्तेजस्वी जायते नरः

ఏకాగ్రచిత్తంతో వశిష్ఠుని సమక్షంలో దీపం సమర్పించువాడు సుఖసౌభాగ్యసంపన్నుడై తేజస్సుతో కీర్తిమంతుడగును।

Verse 10

उपवासपरो यस्तु तत्रैका रजनीं नयेत् । स याति परमं स्थानं यत्र सप्तर्षयोऽमलाः

ఉపవాసభక్తితో అక్కడ ఒకే రాత్రి గడిపినవాడు, నిర్మలమైన సప్తర్షులు నివసించే పరమస్థానాన్ని పొందుతాడు।

Verse 11

त्रिरात्रिं कुरुते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । स याति च महर्लोकं जरामरणवर्जितः

వశిష్ఠుని సమక్షంలో ఏకాగ్రంగా త్రిరాత్రి వ్రతం ఆచరించువాడు, జరామరణరహితుడై మహర్లోకాన్ని పొందుతాడు।

Verse 12

यस्तु मासोपवासं च वसिष्ठाग्रे करोति च । सोऽपि मुक्तिमवाप्नोति न याति स भवार्णवम्

వశిష్ఠుని సమక్షంలో నెలరోజుల ఉపవాసం ఆచరించువాడు కూడా ముక్తిని పొందుతాడు; అతడు భవసాగరంలో పడడు।

Verse 13

श्रावणस्य सिते पक्षे पौर्णमास्यां समाहितः । ऋषिं तर्पयते यस्तु ब्रह्मलोकं स गच्छति

శ్రావణ శుక్లపక్ష పౌర్ణమి నాడు ఏకాగ్రచిత్తంతో ఋషికి తర్పణం చేయువాడు బ్రహ్మలోకాన్ని పొందుతాడు।

Verse 14

वसिष्ठस्याग्रतो यस्तु गायत्र्यष्टशतं जपेत् । आजन्ममरणात्पापात्सद्यो मुच्येत मानवः

వసిష్ఠుని సమక్షంలో గాయత్రీమంత్రాన్ని ఎనిమిది వందల సార్లు జపించువాడు, జన్మమరణాంతరాల వరకు కూడిన పాపాల నుండి తక్షణమే విముక్తుడగును।

Verse 15

वामदेवं यजेत्तत्र यदि श्रद्धासमन्वितः । अग्निष्टोमफलं राजन्सद्यः प्राप्नोति मानवः

ఓ రాజా, శ్రద్ధతో అక్కడ వామదేవుని యజించువాడు, తక్షణమే అగ్నిష్టోమ యాగఫలంతో సమానమైన పుణ్యఫలాన్ని పొందును।

Verse 16

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन द्रष्टव्योऽसौ महामुनिः । शुचिभिः श्रद्धया युक्तास्ते यास्यंति परं पदम्

కాబట్టి సమస్త ప్రయత్నంతో ఆ మహామునిని దర్శించవలెను. శుచిగా ఉండి శ్రద్ధయుక్తులైన వారు పరమపదాన్ని చేరుదురు।

Verse 17

तस्मात्सर्वात्मना राजन्वामदेवं च पूजयेत्

కాబట్టి, ఓ రాజా, సర్వాత్మతో వామదేవుని పూజించవలెను।