
ఈ అధ్యాయంలో పులస్త్య ఋషి రాజునకు ఉపదేశరూపంగా ప్రభాసఖండంలోని “ఉమా–మహేశ్వర” తీర్థ మహాత్మ్యాన్ని వివరిస్తాడు. ఈ తీర్థం అత్యంత పుణ్యప్రదమై, శ్రేష్ఠమైనదిగా చెప్పబడుతుంది. ధుంధుమార అనే భక్తుడు దీనిని స్థాపించాడని పేర్కొని, భక్తి వల్లే స్థలం పవిత్రతను పొందుతుందనే భావాన్ని తెలియజేస్తుంది। ఆచరణ సూచన సంక్షిప్తం: యాత్రికుడు ఉమా–మహేశ్వర స్థలానికి వెళ్లి శివ–పార్వతీ దివ్య దాంపత్యాన్ని భక్తితో పూజించాలి. ఫలశ్రుతి ప్రకారం, అలా పూజించినవాడు ఏడు జన్మల వరకు దౌర్భాగ్యాన్ని పొందడు; శుభక్షేమాలు పొందుతాడు।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
పులస్త్యుడు పలికెను—ఆపై, ఓ రాజా, మహాపుణ్యప్రదమైన ఉమా-మాహేశ్వరుని దర్శనార్థం వెళ్లవలెను; అది పూర్వకాలంలో భక్తియుక్తుడైన ధుంధుమారుడు స్థాపించినది.
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
హే మనుజాధిపా! అక్కడ భక్తితో దివ్య దాంపత్యాన్ని పూజించువాడు, వరుసగా ఏడు జన్మలవరకూ దౌర్భాగ్యాన్ని పొందడు।
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కాంద మహాపురాణంలోని ఏకాశీతి-సాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని తృతీయ అర్బుదఖండంలో ‘ఉమా-మాహేశ్వర తీర్థమాహాత్మ్యవర్ణనం’ అనే అష్టపంచాశత్తమ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।