
ఈ అధ్యాయంలో పులస్త్య ఋషి రాజునికి శుభమైన రుద్రహ్రద తీర్థానికి వెళ్లి భక్తితో స్నానం చేయవలెనని ఉపదేశిస్తాడు. అక్కడ భక్తిపూర్వకంగా స్నానం చేసినవాడు పవిత్రుడై శివగణసాన్నిధ్యాన్ని పొందుతూ ‘గణాధీశత్వం’ వంటి ఉన్నత స్థితిని పొందుతాడని తీర్థమహిమను తెలియజేస్తుంది. తదుపరి ఉద్భవకథ—అంధక దైత్యవధానంతరం వృషభధ్వజుడు అయిన శ్రీశివుడు తన గణాలతో కలిసి అక్కడ స్నానం చేసి ఒక హ్రదాన్ని స్థాపించాడు; అందువల్ల అది ‘రుద్రహ్రద’గా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇంకా చతుర్దశి తిథిన స్నానం చేస్తే సమస్త తీర్థసంగమసమానమైన పుణ్యం లభిస్తుందని కాలనియమాన్ని పేర్కొంటుంది. చివరలో ఇది ప్రభాసఖండంలోని అర్బుదఖండానికి చెందిన 55వ అధ్యాయమని కొలొఫన్తో ముగుస్తుంది.
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ पुण्यं रुद्रह्रदं शुभम् । यत्र स्नातो नरो भक्त्या गणाधीशत्वमाप्नुयात्
పులస్త్యుడు పలికెను—ఓ నృపశ్రేష్ఠా! అనంతరం పుణ్యమయమైన శుభకరమైన రుద్రహ్రదానికి వెళ్లవలెను. అక్కడ భక్తితో స్నానం చేసినవాడు శివగణాలలో గణాధీశత్వాన్ని పొందును.
Verse 2
पुरा हत्वांऽधकं दैत्यं सगणो वृषभध्वजः । ततः स्नातो ह्रदं कृत्वा ततो रुद्रह्रदोऽभवत्
పూర్వకాలంలో వృషభధ్వజుడైన శ్రీశివుడు తన గణాలతో కలిసి అంధక దైత్యుణ్ని సంహరించి అక్కడ స్నానం చేసెను. అలా హ్రదాన్ని ఏర్పరచినందున ఆ స్థలం ‘రుద్రహ్రద’గా ప్రసిద్ధి పొందెను.
Verse 3
चतुर्द्दश्यां महाराज यस्तत्र कुरुते नरः । स्नानं तस्य भवेत्पुण्यं सर्वतीर्थसमुद्भवम्
ఓ మహారాజా! చతుర్దశి నాడు అక్కడ స్నానం చేసే మనిషికి, ఆ స్నానపుణ్యం సమస్త తీర్థాల నుండి కలిగే పుణ్యానికి సమానమగును.
Verse 55
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे रुद्रह्रदमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కందమహాపురాణము ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండములో, తృతీయ అర్బుదఖండములో ‘రుద్రహ్రదమాహాత్మ్యవర్ణనము’ అను పంచపంచాశత్తమ అధ్యాయము సమాప్తమైంది.