Adhyaya 46
ఈ అధ్యాయంలో పులస్త్య మహర్షి శ్రోతను క్రమబద్ధంగా ఒక పవిత్ర గమ్యస్థానానికి దారితీస్తాడు—“అనంతరం వ్యాసేశ్వరుని దర్శించుటకు వెళ్లవలెను” అని ఉపదేశిస్తాడు. వ్యాసుడు స్థాపించిన వ్యాసతీర్థం, వ్యాసేశ్వర క్షేత్ర మహిమను వివరిస్తూ, ‘దర్శనం’నే మార్పును కలిగించే జ్ఞానసాధనమని చెబుతుంది; ఆ దేవస్థాన దర్శనంతో మేధ (బుద్ధి స్పష్టత), మతి (వివేకం), శుచి (పవిత్రత) లభిస్తాయని పేర్కొంటుంది. అధ్యాయం చివర కోలోఫోన్లో గ్రంథస్థానం సూచించబడుతుంది—ఇది స్కంద మహాపురాణంలోని 81,000 శ్లోకాల సంపుటిలో, ఏడవ ప్రభాస ఖండం మరియు మూడవ అర్బుద ఖండంలో ఉన్నదని, “వ్యాసతీర్థమాహాత్మ్యవర్ణనమ్” అనే నామంతో నలభై ఆరవ అధ్యాయమని నిర్దిష్టంగా తెలిపి, పఠనం–ఉద్ధరణ–సంగ్రహానికి ప్రమాణ సూచికను ఇస్తుంది।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो व्यासेश्वरं गच्छेद्व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमाञ्छुचिः । सप्तजन्मांतराण्येव व्यासस्य वचनं यथा
పులస్త్యుడు పలికెను—ఆపై వ్యాసుడు స్థాపించిన వ్యాసేశ్వరమునకు వెళ్లవలెను. దాని దర్శనమాత్రమున మనుష్యుడు మేధావి, వివేకి, శుచిగా అవుతాడు—వ्यासుని వచనమునుబట్టి ఈ ఫలం ఏడు జన్మలవరకు నిలుస్తుంది।
Verse 46
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కందమహాపురాణంలోని ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలో, సప్తమ ప్రభాసఖండంలోని తృతీయ అర్బుదఖండంలో “వ్యాసతీర్థమాహాత్మ్యవర్ణనం” అనే నలభై ఆరవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।