Adhyaya 45
ఈ అధ్యాయంలో పులస్త్య ఋషి దేవఖాత తీర్థ మహిమను ఉపదేశిస్తాడు. ఇది పరమ పుణ్యప్రదమైన తీర్థం, స్వయంప్రసిద్ధమైన కీర్తి కలది, పండితులు (విబుధులు) సమ్మతించినదిగా వర్ణించబడుతుంది. తదుపరి దేవఖాతలో శ్రాద్ధకర్మ చేయుటకు ప్రత్యేక విధానం చెప్పబడింది—ముఖ్యంగా అమావాస్య నాడు, అలాగే సూర్యుడు కన్యా రాశిలో సంచరించే కాలంలో అక్కడ చేసిన శ్రాద్ధం మహాఫలదాయకమని పేర్కొంటుంది. దీని వల్ల కర్తకు ఉత్తమ పరలోకగతి లభిస్తుంది; పితృదేవతలకు కూడా విమోచన కలుగుతుంది, దుర్గతిలో పడిన పితృులకు సైతం ఉపకారం జరుగుతుంది. చివరలో ఇది స్కంద మహాపురాణంలోని ప్రభాస ఖండం (అర్బుద ఖండం) లోని ‘దేవఖాతోత్పత్తి-మాహాత్మ్య’ వర్ణనమని కొలొఫన్ ద్వారా సూచించబడుతుంది.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । देवखातं ततो गच्छेत्सुपुण्यं तीर्थमुत्तमम् । यत्ख्यातिर्विबुधैः सर्वैः स्वयमेव व्यधीयत
పులస్త్యుడు పలికెను—ఆపై దేవఖాత అనే అత్యుత్తమమూ మహాపుణ్యప్రదమూ అయిన తీర్థమునకు వెళ్లవలెను; దాని ఖ్యాతి సమస్త దేవతలలో స్వయంగా స్థాపితమైంది।
Verse 2
तत्र यः कुरुते श्राद्धममावास्यां विशेषतः । कन्यागते रवौ राजन्स लभेत्परमं पदम् । पितॄन्स तारयत्येव प्राप्तानपि सुदुर्गतिम्
అక్కడ అమావాస్య దినమున విశేషంగా—సూర్యుడు కన్యారాశిలో ప్రవేశించినప్పుడు—శ్రాద్ధము చేయువాడు, ఓ రాజా, పరమపదమును పొందును; మరియు అతడు అత్యంత దుర్గతికి చేరిన పితృదేవతలనుకూడా తప్పక उद्धరించును।
Verse 45
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे श्रीदेवखातोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचचत्वारिंशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో తృతీయ అర్బుదఖండమున ‘శ్రీదేవఖాతోತ್ಪత్తి మహాత్మ్యవర్ణనము’ అను నామముగల నలభై ఐదవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।