
ఈ అధ్యాయం ‘గజతీర్థ-ప్రభావ-వర్ణనం’లో పులస్త్య ఋషి రాజుకు అనుత్తమమైన గజతీర్థానికి వెళ్లవలసిన విధానాన్ని ఉపదేశిస్తాడు. పూర్వకాలంలో దిక్గజాలు శుద్ధాచారులు, నియమబద్ధులు గా అక్కడ తపస్సు చేశారు; ఐరావతప్రధానంగా లోకధారక గజాలు కూడా తోడై ఆ తీర్థ మహిమను స్థాపించాయి అని వృత్తాంతం చెబుతుంది. ఇక్కడ ప్రధాన ఆచారం సమ్యక్ స్నానం. శ్రద్ధతో విధివిధానంగా గజతీర్థంలో స్నానం చేసినవాడు గజదానం చేసినంత పుణ్యఫలాన్ని పొందుతాడు అని స్పష్టంగా ఫలశ్రుతి చెప్పబడింది. ఈ విధంగా తీర్థభూగోళం, ఆదర్శ తపస్సు చరిత్ర, పుణ్యఫల సమానత్వం—మూడు అంశాలు ఒకే బోధగా సమన్వయమవుతాయి।
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गजतीर्थमनुत्तमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं दिग्गजैर्भावितात्मभिः
పులస్త్యుడు పలికెను—ఓ రాజశ్రేష్ఠా, అనంతరం అనుత్తమమైన గజతీర్థమునకు వెళ్లవలెను; అక్కడ పూర్వకాలంలో భావితాత్ములైన దిక్గజులు తపస్సు చేసిరి.
Verse 2
भूभारधरणैश्चान्यैरैरावणमुखैर्नृप । तत्र स्नातो नरः सम्यग्गजदानफलं लभेत्
ఓ రాజా, ఐరావతము మొదలైన భూభారధారక ఇతర గజులచే పూజింపబడిన ఆ తీర్థములో విధివిధానంగా స్నానం చేసినవాడు గజదాన ఫలమును పొందును.
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गजतीर्थप्रभाववर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ఇట్లు శ్రీ స్కంద మహాపురాణము, ఏకాశీతిసాహస్రీ సంహితలోని సప్తమ ప్రభాసఖండములో తృతీయ అర్బుదఖండమున ‘గజతీర్థ ప్రభావవర్ణనము’ అను నామముగల నలభై నాలుగవ అధ్యాయము సమాప్తమైంది।