Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 36
दुर्वासा मुनिशार्दूलो देव ते द्वारि तिष्ठति । दर्शनार्थी क्षुधाविष्टः किं करोमि प्रशाधि माम्
durvāsā muniśārdūlo deva te dvāri tiṣṭhati | darśanārthī kṣudhāviṣṭaḥ kiṃ karomi praśādhi mām
హే దేవా! మునిశార్దూలుడైన దుర్వాస ముని దర్శనార్థిగా, ఆకలితో బాధపడుతూ నీ ద్వారమున నిలిచియున్నాడు. నేను ఏమి చేయుదును? దయచేసి నాకు ఆజ్ఞాపించుము.
Lakṣmaṇa
Tirtha: Dvārakā (contextual)
Type: kshetra
Scene: A royal gate at a sacred city: a messenger reports to the Lord that Durvāsā stands outside, austere and hungry; attendants look anxious, sensing the sage’s fiery temper.
FAQs
It highlights the urgency of serving a guest—especially a sage—promptly and respectfully, as a core dharma.
No particular tīrtha is named here; the verse supports the chapter’s broader tīrtha-centered teaching through an exemplary dharma episode.
Implicit hospitality duties (welcoming, feeding, granting darśana) are indicated; no formal vrata is specified.