Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
सूत उवाच । यदा रामो ह्रदं कृत्वा तर्पयित्वा निजान्पितॄन् । गतामर्षो द्विजेन्द्राणां दत्त्वा यज्ञे वसुन्धराम्
sūta uvāca | yadā rāmo hradaṃ kṛtvā tarpayitvā nijānpitṝn | gatāmarṣo dvijendrāṇāṃ dattvā yajñe vasundharām
సూతుడు పలికెను—రాముడు (పరశురాముడు) ఒక హ్రదాన్ని నిర్మించి తన పితృదేవతలకు తర్పణం చేసి, ద్విజేంద్రుల పట్ల ఉన్న కోపాన్ని విడిచి, యజ్ఞంలో భూమిని దానంగా సమర్పించినప్పుడు—
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Tirtha: Paraśurāma-hrada (unnamed here)
Type: kund
Listener: Ṛṣis / dvijendrāḥ
Scene: Paraśurāma creates a pond, offers water-libations to ancestors, his face softened as anger subsides; a yajña scene follows where he gifts the earth.
FAQs
True purification includes calming wrath, honoring ancestors through tarpaṇa, and performing dāna within yajña—acts that sanctify both person and place.
A hrada (sacred pond) created by Paraśurāma at the tīrtha of Adhyāya 94; the text’s surrounding verses identify the site more specifically.
Pitṛ-tarpaṇa (offerings to ancestors) and dāna connected with yajña (here, giving land).