Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 3
सूत उवाच । नारदस्य समाकर्ण्य तं सन्देशं सुरोद्भवम् । गत्वा विष्णुः सुरैः सार्द्धं प्रचक्रे मंत्रनिश्चयम्
sūta uvāca | nāradasya samākarṇya taṃ sandeśaṃ surodbhavam | gatvā viṣṇuḥ suraiḥ sārddhaṃ pracakre maṃtraniścayam
సూతుడు పలికెను—నారదుడు తెచ్చిన దివ్య సందేశాన్ని విని, విష్ణువు దేవతలతో కలిసి వెళ్లి నిర్ణయాత్మకమైన మంత్ర-పరామర్శను (పవిత్ర యోచనను) స్థిరపరచెను।
Sūta
Scene: Nārada delivers a divine message; Viṣṇu, accompanied by the gods, convenes and resolves a sacred plan—an image of celestial strategy and dharmic purpose.
FAQs
Divine action for dharma begins with right counsel—listening to sacred guidance and forming firm resolve.
This verse sets the narrative frame; the explicit site-focus emerges later in the adhyāya with Hāṭakeśvara-kṣetra.
No direct rite is prescribed here; it introduces the divine decision that leads to later acts of merit and worship.