Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 35
सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणास्ते परस्परम् । मन्त्रं चक्रुस्तदर्थं हि किं कृतं सुकृतं भवेत्
sūta uvāca | teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā brāhmaṇāste parasparam | mantraṃ cakrustadarthaṃ hi kiṃ kṛtaṃ sukṛtaṃ bhavet
సూతుడు పలికెను—వారి మాటలు విని ఆ బ్రాహ్మణులు పరస్పరం సంప్రదించి, ఆ విషయమై ఆలోచించారు—ఏ కార్యం చేయబడితే అది నిజమైన సుకృతమవుతుంది?
Sūta
Type: kshetra
Scene: Sūta narrates while a circle of brāhmaṇas confer quietly, gesturing with hands, counting options, and weighing merit in a sacred town setting.
FAQs
Dharmic merit arises from thoughtful, collective discernment aimed at the good of the sacred place and righteous action.
The verse sits within the Nāgara Khaṇḍa’s Tīrthamāhātmya setting; the immediate shloka emphasizes deliberation rather than naming a single tīrtha explicitly.
No explicit rite is stated here; it introduces a deliberation about what deed would count as sukṛta—contextually tied to giving land and supporting sacred construction.