Adhyaya 60

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । माहित्थेयं त्वयाख्याता या पुरा सूतनन्दन । केन संस्थापिता तत्र वद सर्वमशेषतः

ఋషులు పలికిరి—హే సూతనందన! నీవు పూర్వం వివరించిన ఈ ‘మాహిత్థీ’ అక్కడ ఎవరి చేత స్థాపించబడింది? మిగులకుండ సమస్తమును చెప్పుము।

Verse 2

सूत उवाच । शोषणीनाम या विद्या पुरागस्त्येन साधिता । आथर्वणेन मन्त्रेण स्वयं च परमेश्वरी

సూతుడు పలికెను—‘శోషణీ’ అనే విద్యను పూర్వం అగస్త్యుడు సిద్ధించెను; దానితో ఆథర్వణ మంత్రం కూడ, స్వయంగా పరమేశ్వరీయు (అందులో) ఉన్నది।

Verse 3

ततः संशोषितस्तेन स समुद्रो महात्मना । मित्रावरुणपुत्रेण सा प्रोक्ता पुरतः स्थिता

ఆపై ఆ మహాత్ముడు మిత్ర-వరుణపుత్రుడు సముద్రమునకును శోషింపజేసెను; మరియు ‘శోషణీ-విద్య’ ఉచ్చరింపబడగా ప్రత్యక్షముగా అతని ముందర నిలిచెను।

Verse 4

माहित्थं साधितं यस्मात्त्वया मे सकलं शुभम् । माहित्थानाम तस्मात्त्वं देवता संभविष्यसि

“నీ వల్ల ఈ ‘మాహిత్థ’ సిద్ధమై నాకు సంపూర్ణ శుభఫలం కలిగినది; అందుచేత నీవు ‘మాహిత్థ’ అనే నామముతో దేవతవై భవించెదవు।”

Verse 5

चमत्कारपुरक्षेत्रे पूजां प्राप्स्यस्यनुत्तमाम् । यस्त्वामाथर्वणैर्मन्त्रैस्तत्रस्थां भक्तिसंयुतः

“చమత్కారపుర క్షేత్రమున నీవు అనుత్తమ పూజను పొందెదవు; మరియు ఎవడు భక్తితో అక్కడ ఉన్న నిన్ను ఆథర్వణ మంత్రములతో పూజించునో…”

Verse 6

पूजयिष्यति वृद्धिं च सर्वकालमवाप्स्यति । तस्मात्तत्र द्रुतं गच्छ मया सार्द्धं पुरोत्तमे

అతడు నిన్ను పూజించి సర్వకాలములలో వృద్ధి, సమృద్ధిని పొందును. కనుక, ఓ పురోత్తమా, నాతో కలిసి త్వరగా అక్కడికి వెళ్లు.

Verse 7

द्विजानां रक्षणार्थाय नित्यं संनिहिता भव । एवं सा तत्र संभूता माहित्था वरदेवता

ద్విజుల రక్షణార్థం నిత్యం ఇక్కడ సన్నిహితంగా ఉండు. ఈ విధంగా అక్కడ వరదాయిని దేవత మహిట్ఠా అవతరించి స్థిరనివాసం చేసెను.

Verse 9

ययाऽयं चलितः शैलः स्वशक्त्या निश्चलीकृतः । स्कन्देनेह द्विजश्रेष्ठाः शक्त्या विद्धस्तदग्रतः । नरादित्यस्ततश्चान्यो यो नरेण प्रतिष्ठितः । षष्ठ्यां तं सूर्यवारेण दृष्ट्वा पापात्प्रमुच्यते

ఆమె శక్తిచేత కదిలిన ఈ పర్వతము స్థిరమై అచలమైంది. ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ఇక్కడ స్కందుడు తన శక్తితో దీని ముందుభాగంలో దీనిని భేదించాడు. అనంతరం మనుష్యుడు ప్రతిష్ఠించిన ‘నరాదిత్య’ అనే సూర్యప్రతిమ ఉంది; ఆదివారం వచ్చే షష్ఠి తిథినాడు దానిని దర్శించితే పాపముల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది.

Verse 10

न शत्रूणां पराभूतिं प्रयास्यति यथार्जुनः । रोगी विमुच्यते रोगाद्दरिद्रो धनमाप्नुयात्

అతడు శత్రువుల చేత పరాజయం పొందడు; అర్జునుని వలె. రోగి రోగమునుండి విముక్తుడగును, దరిద్రుడు ధనాన్ని పొందగలడు.

Verse 11

तथा गोवर्धनधरं तत्र देवं जनार्दनम् । यः पश्येत्कार्तिके शुक्ले संप्राप्ते प्रथमे दिने । तस्य गावः प्रभूताः स्युर्नीरोगा द्विसत्तमाः

అదేవిధంగా, కార్తిక శుక్లపక్షపు ప్రథమ దినమున అక్కడ గోవర్ధనధరుడైన దేవుడు జనార్దనుని దర్శించువాడు—ఓ ద్విసత్తమా—అతనికి గోవులు విరివిగా ఉండి నిరోగంగా ఉంటాయి.

Verse 12

नरसिंहवपुः साक्षात्तथा देवो हरिः स्वयम् । तथा विनायकस्तत्र सर्वकामप्रदायकः । सर्वविघ्नहरश्चैव स्थापितश्चार्जुनेन हि

అక్కడ సాక్షాత్తు హరి స్వయంగా నరసింహరూపంలో విరాజిల్లుతున్నాడు. అక్కడే వినాయకుడు కూడా ఉన్నాడు—సర్వకామప్రదుడు, సర్వవిఘ్నహరుడు; అతడిని అర్జునుడే స్థాపించాడు.

Verse 14

यस्तमाथर्वणैर्मंत्रैः पूजयेद्द्वादशीदिने । कार्तिकस्य सिते पक्षे स याति परमां गतिम्

కార్తిక శుక్లపక్ష ద్వాదశీ రోజున అతర్వణ మంత్రాలతో ఆయనను పూజించే వాడు పరమగతిని పొందుతాడు.

Verse 15

तथा तत्र द्विजश्रेष्ठा नरनारायणावुभौ । देवौ परमतेजस्वी यस्तौ पश्यति भक्तितः

హే ద్విజశ్రేష్ఠా! అక్కడ పరమతేజస్సుగల దేవులు నరుడు మరియు నారాయణుడు—ఇద్దరూ ఉన్నారు. ఎవడు భక్తితో వారిని దర్శిస్తాడో…

Verse 16

पूजयेच्च द्विजश्रेष्ठा द्वादश्या दिवसे स्वयम् । स याति परमं स्थानं जरामरणवर्जितम्

హే ద్విజశ్రేష్ఠా! అతడు స్వయంగా ద్వాదశీ రోజున పూజ చేస్తే, జరామరణరహితమైన పరమస్థానాన్ని పొందుతాడు.

Verse 17

तीर्थयात्राकृतारंभः कुन्तीपुत्रो धनंजयः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे समायातो द्विजोत्तमाः

తీర్థయాత్రను ప్రారంభించిన కుంతీపుత్ర ధనంజయుడు (అర్జునుడు), హే ద్విజోత్తములారా, హాటకేశ్వర పవిత్రక్షేత్రానికి చేరుకున్నాడు.

Verse 18

दृष्ट्वा तत्पावनं क्षेत्रं तीर्थपूगप्रपूरितम् । आदित्यं स्थापयामास प्रासादे सुमनोहरे

అనేక తీర్థసమూహాలతో నిండిన ఆ పవిత్ర క్షేత్రాన్ని దర్శించి, అతడు అతి మనోహరమైన ప్రాసాదంలో ఆదిత్యదేవుని ప్రతిష్ఠించాడు।

Verse 19

नरनारायणौ देवौ तस्याग्रे स्थापितौ ततः । तथा गोवर्धनधरस्तत्र देवः प्रतिष्ठितः

ఆపై ఆ ఆలయముందు నర-నారాయణ దేవద్వయాన్ని ప్రతిష్ఠించారు; అలాగే గోవర్ధనధర ప్రభువును కూడా అక్కడ విధివిధానంగా ప్రతిష్ఠించారు।

Verse 20

नरसिंहं तथैवान्यं श्रद्धया परया युतः । एवं संस्थाप्य कौंतेयो देवगृहसुपंचकम्

పరమ శ్రద్ధతో యుక్తుడై అతడు నరసింహ స్వామిని, అలాగే మరొక దేవతను కూడా ప్రతిష్ఠించాడు। ఈ విధంగా కౌంతేయుడు ఐదు ఉత్తమ దేవగృహాల సమూహాన్ని స్థాపించాడు।

Verse 21

ततो विप्रान्समाहूय सर्वांस्तान्पुरसंभवान् । प्रोवाच प्रणतो भक्त्या धनं दत्त्वा सुपुष्कलम्

ఆపై ఆ నగరానికి చెందిన సమస్త బ్రాహ్మణులను పిలిపించి, భక్తితో నమస్కరించి వారితో మాట్లాడి, అపారమైన ధనాన్ని దానంగా ఇచ్చాడు।

Verse 22

मया संस्थापितः सूर्यः सर्वरोगक्षयावहः । तथार्पितश्च युष्माकं चिंतनीयं सदैव तु

నా చేత ప్రతిష్ఠింపబడిన ఈ సూర్యదేవుడు సమస్త రోగాలను నశింపజేయువాడు. ఈ సేవ/వ్యవస్థ మీకు అర్పించబడింది; కనుక దీనిని ఎల్లప్పుడూ స్మరించి నిర్వహించండి।

Verse 23

विप्रा ऊचुः । गच्छ त्वं पांडवश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमालयम् । वयं सर्वे करिष्यामस्तवश्रेयोऽभिवर्धनम्

బ్రాహ్మణులు పలికిరి—హే పాండవశ్రేష్ఠా, నిశ్చింతగా నీ స్వగృహమునకు వెళ్ళుము. మేమందరం నీ క్షేమమును, శుభకీర్తిని వృద్ధి చేయుటకు యథాశక్తి కార్యము చేయుదుము.

Verse 24

ततोऽर्जुनः प्रहृष्टात्मा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु । तानामंत्र्य नमस्कृत्य जगाम स्वपुरं प्रति

అనంతరం హర్షభరితుడైన అర్జునుడు వారికి ఎంతో ధనమును దానమిచ్చి, వారిని వీడుకొని నమస్కరించి తన నగరమునకు బయలుదేరెను.

Verse 25

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं नरादित्यस्य संभवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः शृण्वतां पापनाशनम्

సూతుడు పలికెను—నరాదిత్యుని ఉద్భవమును గూర్చిన ఈ సమస్తమును మీకు వివరించితిని. హే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠులారా, ఈ మహాత్మ్యము వినుట పాపనాశకము.

Verse 413

यस्तं पूजयते भक्त्या चतुर्थ्यां मोदकाशनैः । स सर्वविघ्ननिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम् । तत्र स्थितो द्विजेंद्राणां हिताय द्विजसत्तमाः

చతుర్థీ నాడు భక్తితో మోదక నైవేద్యముతో ఆయనను పూజించువాడు, సమస్త విఘ్నముల నుండి విముక్తుడై కోరిన ఫలమును పొందును. హే ద్విజసత్తములారా, ఆయన అక్కడ ద్విజేంద్రుల హితార్థము నివసించుచున్నాడు.