Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 29
ततः प्रोवाच ताः सर्वा गत्वाऽरण्यं द्विजोत्तमाः । चरंतीः स्वेच्छया हृष्टा वांछितानि तृणानि ताः
tataḥ provāca tāḥ sarvā gatvā'raṇyaṃ dvijottamāḥ | caraṃtīḥ svecchayā hṛṣṭā vāṃchitāni tṛṇāni tāḥ
అప్పుడు, ఓ ద్విజోత్తమా, అరణ్యానికి వెళ్లి ఆమె వారందరితో పలికింది—స్వేచ్ఛగా ఆనందంగా తిరుగుతూ, కోరిన గడ్డిని మేస్తున్న ఆ ఆవులతో.
Narrator (addressing ‘dvijottama’ within the frame-story)
Listener: dvijottama (addressed)
Scene: Nandinī addresses a contented group of cows in a forest pasture; cows graze desired grasses; the speaker-cow’s posture is directive, as if assigning routes.
FAQs
The verse sets the scene: even amid comfort and freedom, one must heed wise counsel—purāṇic dharma is alert, not complacent.
No tīrtha is named in this shloka; it functions as narrative context.
None.