Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 22
राजोवाच । तथापि कुरु मे विप्र शापस्यांतं यथेप्सितम् । भक्तियुक्तस्य दीनस्य निर्दोषस्य विशेषतः
rājovāca | tathāpi kuru me vipra śāpasyāṃtaṃ yathepsitam | bhaktiyuktasya dīnasya nirdoṣasya viśeṣataḥ
రాజు పలికెను— అయినప్పటికీ, ఓ విప్రా, నీకు యథేచ్ఛగా ఈ శాపానికి అంతమును విధించుము; ముఖ్యంగా నేను భక్తియుతుడను, దీనుడను, నిర్దోషుడను.
Rājā (the king)
Type: kshetra
Scene: A king, distressed yet composed, kneels with folded hands before Durvāsā, requesting the termination of the curse; the sage stands stern, the hermitage and sacred landscape framing the moral gravity.
FAQs
When faced with karmic consequence, one should seek a dharmic remedy through humility, devotion, and guidance from the wise.
The verse is embedded in a tīrtha-māhātmya narrative arc; it prepares for the liberating sign connected to a sacred liṅga.
No specific rite; it requests a defined termination (anta) of the curse—i.e., a prescribed condition for release.