Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
न स्त्रीभ्यः किंचिदन्यद्धि पापाय विद्यते भुवि । यासां संगसमासाद्य संसारे भ्रमते जनः । नीचोऽपि कुरुते सेवां यस्तासां विजनेष्वथ । विरूपं वापि नीचं वा तं सेवन्ते हि ताः स्त्रियः
na strībhyaḥ kiṃcidanyaddhi pāpāya vidyate bhuvi | yāsāṃ saṃgasamāsādya saṃsāre bhramate janaḥ | nīco'pi kurute sevāṃ yastāsāṃ vijaneṣvatha | virūpaṃ vāpi nīcaṃ vā taṃ sevante hi tāḥ striyaḥ
భూమిపై స్త్రీల (సంగమ) కంటే పాపకారణమై యున్నది మరొకటి లేదని చెప్పబడెను; వారి సంగమును పొందినవాడు సంసారమందు తిరుగుచుండును. ఏ నీచుడు ఏకాంతస్థలమందు వారికి సేవచేయునో, స్త్రీలు కూడా—అతడు వికృతుడైనా నీచుడైనా—అతనితోనే సంగమించుదురు.
Unspecified (narrative voice prior to explicit 'Sūta uvāca')
Scene: A split scene: on one side, a pilgrim secretly meeting in a secluded grove (shadowed); on the other, the same pilgrim at a ghat performing japa under sunlight—illustrating the fork between secrecy-driven fall and dharmic practice.
FAQs
It warns that uncontrolled association and secrecy-driven desire intensify saṃsāra, implying the need for discipline and purity of conduct.
No site is named in this verse; it serves as moral narration within the broader tīrtha chapter.
None directly; the focus is ethical restraint rather than a specific vrata or tīrtha-rite.