Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 41
किं नपश्यसि मे ब्रह्मन्कराच्छाकरसो महान् । संजातः क्षतवक्त्रेण तस्मात्सिद्धिरुपस्थिता
kiṃ napaśyasi me brahmankarācchākaraso mahān | saṃjātaḥ kṣatavaktreṇa tasmātsiddhirupasthitā
హే బ్రాహ్మణా! నీవు చూడటం లేదా? నా చేతి నుండి మహత్తరమైన ‘శాకరస’ం ఉద్భవించింది—ముఖంలోని గాయము వలన; అందుచేత నాకు సిద్ధి సముపస్థితమైంది.
Viprendra / dvijottama (the brāhmaṇa being questioned)
Listener: Pilgrimage-inquirer (ṛṣi/assembly)
Scene: The sage speaks while holding up his palm; a luminous sweet-nectar essence flows or glistens. A subtle mark/wound at the mouth is visible, indicating the stated cause; Śiva listens intently.
FAQs
Purāṇic tīrtha stories often interpret unusual events as divine signs, pointing to the workings of karma, grace, and siddhi.
Not named in the verse; the setting remains within Nāgarakhaṇḍa’s tīrtha-glorification narrative.
None; the verse provides a causal explanation for a perceived siddhi.