Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 10
क्रीडंति नकुलाः सर्पैरूलूका यत्र वायसैः । मूषकैर्वृषदंशाश्च द्वीपिनो विविधैर्मृगैः
krīḍaṃti nakulāḥ sarpairūlūkā yatra vāyasaiḥ | mūṣakairvṛṣadaṃśāśca dvīpino vividhairmṛgaiḥ
అక్కడ ముంగిసలు సర్పాలతో క్రీడించెను, గుడ్లగూబలు కాకులతో; ఎలుకలు ‘వృషదంశ’ అనే జీవులతో, చిరుతలు కూడా వివిధ జింకలతో—ఆ పవిత్ర ప్రదేశంలో శత్రుత్వం శమించిపోయెను।
Narrator (contextual Purāṇic narration; likely Sūta/Lomaharṣaṇa in a māhātmya frame)
Type: kshetra
Scene: A serene sacred precinct where natural predators and prey mingle playfully—mongoose with serpent, owl with crow, leopard with deer—under a calm, luminous atmosphere suggesting the tirtha’s pacifying power.
FAQs
In the field of tapas and dharma, hostility subsides—sacred power manifests as peace even among natural enemies.
The verse glorifies the sanctified āśrama-region within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya; the exact tīrtha name is not given here.
None; it communicates the spiritual potency of the place through a sign (lakṣaṇa) of universal non-violence.