Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 44
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नवते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः
brahmaghne ca surāpe ca caure bhagnavate tathā | niṣkṛtirvihitā sadbhiḥ kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ
బ్రాహ్మణహంతకునికి, సురాపానకునికి, దొంగకు, అలాగే విశ్వాసభంగకునికి సద్భక్తులు ప్రాయశ్చిత్తాన్ని విధించారు; కాని కృతఘ్నునికి ప్రాయశ్చిత్తం లేదు.
Narrative context (speaker not explicit in this verse; likely within Sūta’s narration in Tīrtha-māhātmya)
Scene: A didactic moment: a sage enumerates grave sins and notes that expiation exists for them, but none for the ungrateful.
FAQs
Dharma values gratitude as foundational; some sins may be ritually expiated, but ingratitude is portrayed as a deep moral rupture that resists easy atonement.
This verse gives a general dharma-principle within the Nāgara Khaṇḍa Tīrtha-māhātmya narrative; the specific site is clarified in the surrounding verses describing the local liṅga and shrine.
It references prāyaścitta in principle (niṣkṛti), without naming a specific rite in this verse.