Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 2
। सूत उवाच । अथापश्यत्स विप्राणां वृन्दं वृन्दारकोपमम् । संनिविष्टं धरापृष्ठे लीलाभाजि द्विजोत्तमाः । एके वेदविदस्तत्र वेदव्याख्यानतत्पराः । परस्परं सुसंक्रुद्धा विवदंति जिगीषवः
| sūta uvāca | athāpaśyatsa viprāṇāṃ vṛndaṃ vṛndārakopamam | saṃniviṣṭaṃ dharāpṛṣṭhe līlābhāji dvijottamāḥ | eke vedavidastatra vedavyākhyānatatparāḥ | parasparaṃ susaṃkruddhā vivadaṃti jigīṣavaḥ
సూతుడు పలికెను—అప్పుడు అతడు దేవగణసమానమైన విప్రుల సమూహమును చూచెను; ఓ ద్విజోత్తములారా, వారు ఆ లీలాస్థలమున భూమిపై కూర్చుండిరి. అక్కడ కొందరు వేదవిదులు వేదవ్యాఖ్యానమున నిమగ్నులై ఉండగా, పరస్పరం తీవ్రంగా కోపించి వాదించుచుండిరి, ప్రతి ఒక్కరూ జయించాలనే తపనతో।
Sūta
Tirtha: Camatkārapura
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya sages (implied)
Scene: A large circle of brāhmaṇas seated on the ground like a divine assembly; some hold palm-leaf manuscripts; gestures show heated argument—furrowed brows, raised hands—while the arriving sage observes.
FAQs
Even learned people can fall into rivalry; dharma requires humility and right discernment beyond mere debate.
The episode is unfolding in the locale reached earlier—Camatkārapura—within the Nāgarakhaṇḍa’s tīrtha narrative.
None; it describes an assembly of Veda scholars engaged in disputation.