Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 21
नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश अस्माकं मानवैः सह । अथवा संप्रयच्छस्व स्थानं मानुषवर्जितम्
nāgā ūcuḥ | maryādāṃ kuru deveśa asmākaṃ mānavaiḥ saha | athavā saṃprayacchasva sthānaṃ mānuṣavarjitam
నాగులు పలికిరి—హే దేవేశా! మనుష్యులతో మా సంబంధానికి తగిన మర్యాదను స్థాపించుము; లేక మనుష్యరహిత నివాసస్థానమును మాకు ప్రసాదించుము।
Nāgas
Listener: Deveśa / higher divine authority (contextually Brahmā/Īśvara depending on surrounding passage)
Scene: A gathering of Nāgas—serpentine beings with jeweled hoods—raise folded hands before a radiant cosmic lord, requesting a boundary between their realm and humans, or a human-free refuge.
FAQs
Harmony arises through maryādā—clear ethical limits that prevent harm between communities.
No particular tīrtha is identified in this verse; it frames the dharmic ordering within the chapter.
None; it requests divine regulation and allocation of space rather than a ritual act.