Adhyaya 30

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । तोषितः केन सिद्धेन तत्र सिद्धेश्वरो विभुः । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरात्सूतनन्दन

ఋషులు అన్నారు—అక్కడ ఏ సిద్ధుని వల్ల విభువు సిద్ధేశ్వరుడు సంతోషించాడు? ఓ సూతనందనా, ఇవన్నీ విస్తారంగా చెప్పుము।

Verse 2

सूत उवाच । आसीत्सिद्धाधिपोनाम पुरा हंस इति स्मृतः । अनपत्यतया तस्य कालश्चक्राम भूरिशः

సూతుడు పలికెను—పూర్వకాలంలో సిద్ధులలో అధిపతి ‘హంస’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధుడై యుండెను. అతనికి సంతానం లేక బహుకాలము గడిచెను.

Verse 3

ततश्चिन्ता प्रपन्नः स गत्वा देवपुरोहितम् । पप्रच्छागिरसः पुत्रं विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

అనంతరం చింతతో వ్యాకులుడై అతడు దేవపురోహితుని వద్దకు వెళ్లి, అంగిరసుని కుమారుడైన బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు బృహస్పతిని ప్రశ్నించెను.

Verse 4

भगवंश्चानपत्यस्य वार्द्धकं मे समागतम् । तस्मादपत्यलाभाय ममोपायं प्रकीर्तय

అతడు పలికెను—“భగవన్, సంతానం లేని నాకే వృద్ధాప్యం వచ్చెను. కావున సంతానలాభానికి ఉపాయమును నాకు ప్రకటించుము.”

Verse 5

तीर्थयात्रां व्रतं वापि शांतिकं वा द्विजोत्तम । येन स्यात्संततिः शीघ्रं त्वत्प्रसादाद्बृहस्पते

“హే ద్విజోత్తమ బృహస్పతే! తీర్థయాత్రయైనను, వ్రతమైనను, శాంతికర్మమైనను—నీ ప్రసాదముచేత శీఘ్రంగా సంతతి కలుగునట్లు ఏది ఉంటే అది చెప్పుము.”

Verse 6

बृहस्पतिश्चिरं ध्यात्वा सिद्धं प्राह ततः परम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं गत्वा तत्र तपः कुरु

బృహస్పతి దీర్ఘకాలం ధ్యానించి ఆ సిద్ధునితో పలికెను—“చమత్కారపురం అనే పుణ్యక్షేత్రానికి వెళ్లి అక్కడ తపస్సు చేయుము.”

Verse 7

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं वंशोद्धारक्षमं शुभम् । नान्यं पश्यामि सिद्धेश सुतोपायं शुभावहम्

అప్పుడు నీవు సత్పుత్రుని పొందుతావు—శుభుడై వంశోద్ధారానికి సమర్థుడైనవాడిని. ఓ సిద్ధేశ్వరా! పుత్రప్రాప్తికి ఇంత మంగళకరమైన మరొక ఉపాయం నాకు కనబడదు।

Verse 8

ततस्तत्क्षेत्रमासाद्य स सिद्धः श्रद्धयान्वितः । लिंगं संपूजयामास यथोक्तविधिना स्वयम्

ఆపై ఆ పుణ్యక్షేత్రాన్ని చేరి, శ్రద్ధతో నిండిన ఆ సిద్ధుడు స్వయంగా శాస్త్రోక్త విధానంతో శివలింగాన్ని సంపూజించాడు।

Verse 9

ततश्चाराधयामास दिवानक्तमतंद्रितः । बलि पूजोपहारेण गीतवाद्योच्छ्रयादिभिः

తర్వాత అతడు పగలు-రాత్రి అలసట లేకుండా ఆరాధించాడు; బలి, పూజోపహారాలు, దాన-ప్రదానాలు, అలాగే గానం, వాద్యాలు మొదలైన భక్త్యాచారాలతో (శివుని) ప్రసన్నం చేశాడు।

Verse 10

चांद्रायणैस्तथा कृच्छ्रैः पाराकैर्द्विजसत्तमाः । तथा मासोपवासैश्च तोषयामास शंकरम्

చాంద్రాయణ వ్రతాలతో, కఠిన కృచ్ఛ్ర మరియు పారాక తపస్సులతో, అలాగే నెలరోజుల ఉపవాసాలతో ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు శంకరుని తృప్తిపరిచాడు।

Verse 11

ततो वर्षसहस्राभ्यां तस्य तुष्टो महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा वृषारूढः सहोमया

ఆపై వెయ్యేళ్ల తరువాత మహేశ్వరుడు అతనిపై ప్రసన్నుడయ్యాడు; వృషభారూఢుడై, ఉమాతో కూడి దర్శనమిచ్చి అతనితో పలికాడు।

Verse 12

हंसाद्य तव तुष्टोऽहं तस्मात्प्रार्थय वांछितम् । अहं ते संप्रदास्यामि दुष्प्राप्यमपि निश्चितम्

హే హంసా! నేడు నేను నీపై ప్రసన్నుడనయ్యాను; కావున నీకు కావలసిన వరం కోరుకో. నిశ్చయంగా దుర్లభమైనదైనా నీకు ప్రసాదిస్తాను.

Verse 13

हंस उवाच । अपत्यार्थं समारंभो मयाऽद्य विहितः पुरा । तस्मात्त्वं देहि मे पुत्रान्वंशोद्धारक्ष मान्विभो

హంసుడు పలికెను—సంతానార్థంగా నేను పూర్వమే ఈ వ్రతాన్ని ఆరంభించాను. కావున హే విభో, నా వంశాన్ని రక్షించి నిలుపగల కుమారులను నాకు ప్రసాదించుము.

Verse 14

त्वया चैव सदा लिंगे स्थेयमत्र सुरोत्तम । मम वाक्यादसंदिग्धं सर्वलोकहितार्थतः

మరియు హే సురోత్తమా! నీవు ఇక్కడ ఈ లింగంలో సదా నివసించుము. నా వాక్యముచే ఇది సందేహరహితం—సర్వలోక హితార్థమై.

Verse 16

यो मामत्र स्थितं मर्त्यः पूजयिष्यति भक्तितः । तस्याहं संप्रदास्यामि चित्तस्थं सकलं फलम्

ఎవడు నన్ను ఇక్కడ స్థితుడనై భక్తితో పూజించునో, వాని హృదయంలో ఉన్న సమస్త ఫలాన్ని నేను సంపూర్ణంగా ప్రసాదిస్తాను.

Verse 17

यो मे लिंगस्य याम्याशां स्थित्वा मंत्रं जपिष्यति । षडक्षरं प्रदास्यामि तस्यायुष्यं सुतान्वितम्

ఎవడు నా లింగానికి దక్షిణ దిశలో నిలిచి మంత్రజపం చేయునో, వానికి నేను షడక్షర మంత్రాన్ని ప్రసాదించి, సంతానసహిత దీర్ఘాయుష్షు ఇస్తాను.

Verse 18

एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । हंसोऽपि च गृहं गत्वा पुत्रानाप महोदयान्

ఇట్లు పలికి మహాదేవుడు అనంతరం అదృశ్యమయ్యాడు. హంసుడు కూడా గృహానికి వెళ్లి మహోదయమూ సమృద్ధియూ గల పుత్రులను పొందెను.

Verse 19

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं यत्नतो द्विजाः । स्पर्शनीयं च पूज्यं च नमस्कार्यं प्रयत्नतः

కాబట్టి, ఓ ద్విజులారా, సమస్త ప్రయత్నంతో జాగ్రత్తగా ఆ లింగాన్ని స్పర్శించి, పూజించి, భక్తితో నమస్కరించవలెను.

Verse 20

षडक्षरेण मन्त्रेण कीर्तनीयं च शक्तितः । वांछद्भिर्वांछितान्कामान्दुर्लभांस्त्रिदशैरपि

మరియు తన శక్తి మేరకు షడక్షర మంత్రాన్ని కీర్తించి జపించవలెను; అది కోరువారికి కోరిన వరాలను ఇస్తుంది—దేవతలకైనా దుర్లభమైనవీ.