मया त्वं विहितो विप्र पुत्र प्रकुरु वांछितम् । प्रसादयस्व सततं ब्राह्मणान्ब्रह्मवित्तमान्
mayā tvaṃ vihito vipra putra prakuru vāṃchitam | prasādayasva satataṃ brāhmaṇānbrahmavittamān
హే పుత్రా! నేను నిన్ను విధివిధానంగా బ్రాహ్మణత్వంలో స్థాపించితిని. ఇక నీకు కావలసినదాన్ని సాధించు; బ్రహ్మవేత్తలైన బ్రాహ్మణులను నిత్యం ప్రసన్నులుగా చేయుము.
Brahmā (Pitāmaha)
Type: kshetra
Listener: A addressed ‘son’ (putra), within the Vṛtra episode context
Scene: A revered sage or divine preceptor formally establishes a repentant seeker as a brāhmaṇa and instructs him to continually propitiate brahmavid brāhmaṇas; the setting suggests an āśrama near a sacred waterbody.
Spiritual status must be upheld by conduct: honoring brahma-vits and living in continual reverence for sacred knowledge.
The instruction follows Brahmā’s appearance in the Puṣkara setting, reinforcing Puṣkara’s association with tapas and brahma-vidyā.
Regularly pleasing and honoring learned Brāhmaṇas (brahma-vittamas)—a dharmic practice akin to guru-sevā and satkāra.