Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 37
अन्यथा ब्रह्मणो वाक्यं न ते कर्तुं प्रयुज्यते । तस्मात्कुरुष्व विप्रेन्द्र शापस्यानुग्रहं हरेः
anyathā brahmaṇo vākyaṃ na te kartuṃ prayujyate | tasmātkuruṣva viprendra śāpasyānugrahaṃ hareḥ
లేకపోతే బ్రహ్మ వాక్యము నీచేత కార్యరూపం పొందుట యోగ్యం కాదగును. కాబట్టి, ఓ విప్రేంద్రా, హరి నిమిత్తం ఆ శాపాన్ని అనుగ్రహంగా మార్చుము.
Viṣṇu/Śiva (divine counsel; exact speaker not explicit in snippet)
Type: kshetra
Scene: A respectful appeal to the sage: do not negate Brahmā’s word; instead, reshape the curse into benevolent grace for Hari’s purpose.
FAQs
Dharma aims at restoration: even a curse can be redirected into compassionate grace to protect cosmic order.
The verse functions as moral instruction within the tīrtha narrative; no specific site-name appears in this shloka.
No direct ritual; it prescribes a dharmic action—tempering punishment with mercy.