Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 26
ततः संपत्स्यते क्रोधः क्रोधाच्च तपसः क्षयः । ततो न प्राप्यते मुक्तिस्तद्गच्छामः कथं विभो
tataḥ saṃpatsyate krodhaḥ krodhācca tapasaḥ kṣayaḥ | tato na prāpyate muktistadgacchāmaḥ kathaṃ vibho
అప్పుడు క్రోధం పుడుతుంది; క్రోధం వల్ల తపస్సు క్షీణిస్తుంది. అప్పుడు ముక్తి లభించదు—హే విభో, మేము అక్కడికి ఎలా వెళ్తాం?
Brāhmaṇas
Listener: Vibhu (the Lord; addressed)
Scene: A chain depiction: envy/harsh speech leading to a rising red flame of anger; the flame burns a bundle labeled ‘tapas’; beyond it, a closed gate labeled ‘mokṣa’. A devotee asks the Lord ‘kathaṃ vibho?’
FAQs
Anger is a pivotal spiritual hazard: it consumes tapas and prevents mokṣa; hence one must avoid conditions that provoke krodha.
The verse is ethical instruction within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; no single site name appears in this line.
No explicit ritual; it implies the discipline of kṣānti (forbearance) to preserve tapas and spiritual attainment.