Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
यः श्राद्धं कुरुते तत्र सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । रसेनैकेन सस्येन तथैकेन द्विजोत्तमाः । तस्यापि जायते पुण्यं गयाश्राद्धेन यद्भवेत्
yaḥ śrāddhaṃ kurute tatra samyakchraddhāsamanvitaḥ | rasenaikena sasyena tathaikena dvijottamāḥ | tasyāpi jāyate puṇyaṃ gayāśrāddhena yadbhavet
ఎవడు అక్కడ సమ్యక్ శ్రద్ధతో శ్రాద్ధం చేస్తాడో—కేవలం ఒక రసభోజనం మరియు ఒక ధాన్యనివేదనతో కూడ—ఓ ద్విజోత్తములారా, అతనికీ గయాశ్రాద్ధంతో సమానమైన పుణ్యం కలుగుతుంది।
Skanda (deduced; addressing dvijas)
Type: ghat
Scene: A pilgrim performs śrāddha at a sacred spot with humble means: one savory dish and a single grain offering; pitṛs appear subtly in the background receiving satisfaction, while a symbolic banner reads ‘Gayā-tulya’ (Gayā-equivalent merit).
FAQs
Faith (śraddhā) sanctifies even simple offerings; at a powerful tīrtha, minimal materials can yield maximum ancestral merit.
A tīrtha within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya is praised as conferring merit comparable to Gayā for śrāddha.
Performing śrāddha there with proper faith, even using only one prepared dish and one grain offering.