Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 7
यौ ते पादौ रजोध्वस्तौ केशैर्मे निर्मलीकृतौ । तद्ब्रूहि किंकरोम्यद्य गृहायातस्य ते मुने
yau te pādau rajodhvastau keśairme nirmalīkṛtau | tadbrūhi kiṃkaromyadya gṛhāyātasya te mune
మీ ఆ రెండు పాదాలు ధూళితో కప్పబడి ఉండగా, నేను నమస్కరించి నా కేశాలతో వాటిని శుద్ధి చేసాను. ఇప్పుడు చెప్పండి, ఓ మునీ, మీరు నా గృహానికి వచ్చిన ఈ రోజు నేను ఏ సేవ చేయాలి?
Ānarta king (addressing Durvāsā)
Scene: The host bows low, hair touching the sage’s feet; dust rises subtly; the sage stands composed with staff and water-pot; attendants watch in respectful silence.
FAQs
Humility and service to the holy—symbolized by reverence to the sage’s feet—opens the way for guidance and blessing.
The verse is not naming a tīrtha; it highlights the dharmic conduct that typically precedes tīrtha-related boons in the chapter.
Service to the guest-sage (śuśrūṣā/sevā) is implied; the detailed vow instructions appear later.